hubelehebele

  • 339
  • 0
  • 0
  • 0
  • 5 yıl önce

bir anlık hevesle alınıp hiç kullanılmayan şeyler

ne hevesle almıştım o mızıkayı. hatta ankara'da bulamamıştım da izmir'den bir mağazada bulup kargolatmıştım. öğrenemedim bile nasıl çalındığını. meredin kursu filan da yok ki.

içimden çalışıyorum ben, içimden. yani böyle çalıyorum o mızıkayı, çalıyormuşum gibi hissediyorum. bir nevi kullanıyorum aslında. onun orada öyle durması bana, mızıka çalıyormuşum hissi veriyor.

hatta "sen bi'şeyler çalabiliyor musun?" diye sorduklarında, utanmadan "mızıka çalıyorum işte biraz" diyesim geliyor ama onun yerine "ben hırkız değilim" veya "çok iyi kapı zili çalıyorum" diye iğrenç espriler yapıyorum.

gittiğim yerlere filan da götürüyorum. çalmadan duramam ya.. hastalık işte. yok, hastalık olan çalmadan duramamam değil. şu içinde bulunduğum durum hastalık.

devamını okuyayım »
26.04.2012 19:46