huguker

  • azimli
  • hırçın golcü (293)
  • 1719
  • 131
  • 25
  • 0
  • dün

sırp denince akla gelenler

dedemin ve nenemin anlattıklarıdır.

30'lu yıllarda makedonya'da yaşıyorlar o sırada. küçükler. çocuklar. orada bir türk köyü olan dedemin ve nenemin deyimi ile '' başebosu '' olan bahçebosu köyünde yaşamaktalar. hayvancılık ve çiftçilik ile uğraşıyorlar. dedemlerin bir un öğütme değirmenleri var. gayet mutlu bir hayat sürüyorlar.

sonra sırplar köyü basıyor. büyük dedem kendi ailesini alıyor nenemin babası da kendi ailesini alıp dağlara kaçıyorlar. çocukları, yaşlıları ve kadınları dağda bir mağaraya saklayıp önüne de kamuflaj yapıyorlar.

köyün gençleri ve savaşabilecek durumda olanları geri gidiyor. 2 hafta kadar mağarada yaşamışlar. korku içinde titreyerek.

'' sırplar gelip hepimizi öldürecek, bizi bulacaklar '' diyerek geceleri uyuyamıyorduk diyordu rahmetli nenem.

neyse ki daha sonra sırplar bastırılıp köylerine geri dönebiliyorlar. ancak yaşadıkları korku asla geçmiyor.

nenem bunları anlatırken hüngür hüngür ağlıyordu. dedemin de gözleri doluyor ama kendini tutuyordu.

işte sırp diyince benim aklıma bunlar geliyor ve sırplardan nefret ediyorum...

devamını okuyayım »
16.11.2017 13:14