icnika

  • 491
  • 10
  • 6
  • 1
  • bugün

evlendikten sonra özlenen şeyler

kendi evinde istediğin değişikliği yapar, kimseye hiç bir şeyin hesabını vermezsin.

evliliğimizin ikinci ayı, iş seyahati dönüşü ev için alışveriş yaptım. işte duvara asılacak çerçeveler, süs eşyaları falan. eve geldim, paketleri açmadan benimkini beklemeye başladım heyecanla. geldiğinde hemen heyecanla, alışveriş yaptığımı, aldıklarımı anlatmaya başladım ve onu koltuğa oturtup, paketleri sıraladım. adamda bir donukluk oldu.
ilk paketi açtım. tepkisi “bunu eve mi asacaksın” oldu; ben hala heyecanla anlatıyorum işte şuraya asarım falan diye, “olmaz bu, bu eve” lafıyla afalladım. “aah beğenmedin mi, dur diğerlerini göstereyim” diye devam ederken, “açmana gerek yok” dedi, “beraber yaşıyorsak birlikte, ortak zevklerimize uygun şeyler almalıyız, kendi kendine alma” dedi.
dedim:
- bunları ne yapacağım peki?
+ gidip, geri vereceksin

ben o eve, yaşadığımız diğer 13 ay boyunca bir daha hiç bir şey almadım. ha sanmayın onun parasıyla falan almıştım, uluslararası bir şirkette orta düzey yönetici pozisyonundaydım, o da aynı şirkette üst düzey yöneticiydi. herkesin hesabı ayrıydı.

bekarlık güzel şey

ek: 5 sene oldu arkadaşlar, çok sular aktı üstünden :)

devamını okuyayım »
23.06.2018 20:27