ilahi adalet

  • delikanlı (447)
  • 566
  • 0
  • 0
  • 0
  • 2 ay önce

155

33 yaşında ilk kez polise imdat dedim, hayatımda ilk kez haklı bir gururla türk polisini yerinden kaldıracak noktaya geldim, tek bir dileğim var ki allah beterlerini göstermesin.

-iyi akşamlar, sokağımızda bütün arabaların aynalarını tekmelerle kıran biri var ve birazdan kavga cıkacak, çok rahatsız olduk. adresi veriyorum,

-gazi refik sokak mı ... bilgisi geldi başka ihbarlar da oldu bu yönde, geliyorlar. ekibi ben bir arayayım. kontrol edeyim.

-öyle mi.. bekliyoruz teşekkürler..

üzerine geçen 25 dakikalık süre boyunca bu hayvanoğlu, yol boyunca inci gibi dizilmiş tüm arabaların aynalarını tekmelerle kıra kıra, havada küfürler, naralar, araba parçaları uçuşa uçuşa görsel bir şov ve gergin dakikalar sahneledi. herkes camda polisi bekledi. camlardan polisi arayıp nerdesiniz be abi diyenlerin sesleri birbirine girdi.

hatta aklı başında bir öğrenci evinden şahit olduğum içler acısı diyalog;

-daha ne kadar bekliycez.. ama hadi gidiyo adam elini kolunu sallaya sallaya ortalığı kıra döke.... yok abi niye fırçalıyım... tamam bekliyoruz.

üzerine aklı başında yan komşumuzdan gelen mantıklı bir yorum:

-hükümete küfrediyolar desen 5 dakkada yetmişlerdi enselemeye..

beşiktaş gibi merkezin dibine vurmuş bir noktada, üstelik böylesine yol geçen hanına dönmüş sokaklarından birinde, o gece araba sahiplerinden biri ola da göreydi ve aşşa ineydi, birileri birbirlerini kesin kez keserdi ve tüm bu polis çağırdım gelecek süresi boyunca ortalık et salatasına dönerdi.

bu ilk 155 deneyimimde aşırı çok büyük bir hayal kırıklığı yaşadım. adam gözümün önünden yok olup gidene değin umudumu korudum. ama maalesef nazarımda polisler, bu adamdan daha kabahatli..

insan; insanlarını, memleketini, polisini, güven duygusunu ve hatta varlığını tekrar ve tekrar sorguluyor.
sonuç çok içler acısı.. çok acı.. korkutucu.. karamsar.. çaresiz.. isyankar..

devamını okuyayım »