jameik

  • anadolu çocuğu (337)
  • 720
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen ay

blogumadokunma

yasaklara karşı tag hareketi.

günün birinde, kalabalık bir kafede arkadaşlarla oturuyorduk. baya baya gürültülü bir ortam vardı. biz zaten 10 kişiydik en az. yüksek müzik sesi, gülüşmeler, kahkahalar, bağırışan garsonlar...
bizim elemanlardan biri cebinden mızıkasını çıkardı, iki üfledi. garsonlardan biri yaklaştı, "burada mızıka çalmak yasak!" dedi, döndü arkasını gitti. şaşırdım. halbuki, "burada mızıka çalmayın lütfen." gibi bir cümleyle işini çözebilirdi. ama hiç olur mu nezaket? nasıl tatmin olacağız? nasıl sözümüzü geçirdiğimizi göstereceğiz? nasıl kendimizi kanıtlayacağız? oraların çobanı olduğumuzu nasıl cümle aleme belleteceğiz?

o garson için bile bir şeyi yasaklamak bu kadar kolayken, elinde güç olanlar ne yapsınlar? onlara hak vermemek elde mi? yasakladım diyorsun, artık harbiden yasak oluyor, düşünsene. insanlar normal yoldan erişemiyor falan... bundan büyük ego tatmini mi var? mesela akşam kaynıngil, bacanakgil ve komşular bir arada, akşam çayı muhabbetindeyken, "hehhehhee, bugün de blabla'yı yasaklattık!" deyince ortamda yapacağın karizmayı düşünsene! offf! güüüüç sendee artııııık!

az önce temel aksoy'un bir yazısını okumuştum. çok önemli bulduğum bir cümle vardı: "yapılan araştırmalarda türkiye, dünya ülkeleri arasında "eşitsizliği" daha rahat kabullenen toplumlar arasında yer alıyor. "

http://www.temelaksoy.com/…mak-istiyor-musunuz.aspx

(bkz: yazar buradan sonrasını okura bırakmış)

devamını okuyayım »
01.03.2011 15:46