john harrison

  • 436
  • 3
  • 1
  • 0
  • dün

mustafa kemal atatürk

maalesef; tamamen çıldıran bir milletin, tüm hastalıklarını havale ettiği, bir türlü gerçekte olduğu gibi kabullenilemeyen kişi.

kendisi hakkında düşünülenler, söylenenler ve hissedilenler o kadar saçma ve uç noktalarda ki, benzer durumdaki başka milletler ne yapıyorlar diye merak ediyorum ama benzer bir örnek bulamıyorum. türkiye'de neredeyse herkes, atatürk'ü gerçeklerden olabildiğince koparmaya çalışıyor.

mesela atatürk'e pozitif yaklaşanların sıkı sıkıya sarıldığı düşüncelere ve eylemlere bakıyorsun, zırvalık ötesi. örneğin:

her okulda ve devlet dairesinde resminin asılı olması. dünyada bir örneği yok.
öğrencilerin her gün kendisinin adını anarak yemin ettirilmesi. sadece atatürk'ü öven şiirler, marşlar okunması.
atatürk'ü demokrat zannetmek, solcu zannetmek.
sadece atatürk'e ait bu kadar büyük bir kabir yapılması (tüm milli mücadele kahramanları için yapılabilirdi).
yaptığı her şeyin doğru sayılması, hafif yanlış gibi olanların da "onlar da hak ettiler" ekseninde yorumlanması (dersim, terakkiperver fırka olayı vb).
çok alkol almasına övgüler düzmek, ama "diğerleri" bundan bahsettiğinde sinirden çıldırmak.
her türlü güncel siyasi olayda atatürk'ten referans almaya çalışmak.
atatürk'ün 10 dil bildiğine, 5 bin kitap okuduğuna, 20 kral 30 başbakan ile aynı masada oturduğuna ve onun karizmasının ve bilgisinin sınırlarının olmadığına inanmak.

fakat bu üstte saydıklarım ne kadar zırvalıksa, atatürk'ü sözde eleştirenlerin(sözde diyorum çünkü eleştiriden çok çamur atma var) yaptıkları ve düşündükleri de o derecede zırvalık:

atatürk'ün tek parti dönemini lanetlerken 2018 yılında tek parti rejimi kurmak.
tek parti dönemini lanetlerken müstebit padişah ikinci abdülhamit'e övgüler düzmek.
atatürk'ü türkiye'ye batılı hayat tarzını sokmakla "suçlamak".
atatürk'ün ingilizlerle anlaştığı, lozan'ın 100 yıl içinde geçersiz kalacağı gibi zırvalara iman etmek.
laiklik'in atatürk'ün dayatması olduğunu, atatürk'ten önce tepeden tırnağa mükemmel bir islam rejimi ile yönetildiğimizi sanmak.
atatürk'ün ilan ettiği cumhuriyet ile güçsüzleştiğimizi ve bir imparatorluk kaybettiğimizi sanmak.
atatürk olmasaydı islam dünyasına lider olacağımızı düşünmek (sanki osmanlı yapabilmiş gibi).
atatürk'ün mason, yahudi, yunan, dönme veya eşcinsel olduğunu iddia etmek (ne önemi varsa).

türk milletinin atatürk ile olan ilişkisini haluk bilginer iyi tahlil etmişti. hala bireyci ve olgun bir toplum olamadığımızı, devamlı tapınacak bir baba figürü aradığımızı söylemişti (yandaş medyadan başka bir yerde link bulamadığım için paylaşmıyorum).

gerçekten de sanki bir tarafta babasına aşık olan çocuklar, diğer tarafta da ondan nefret eden çocuklar var. aşık olanlar tuhaf bir melankoli içerisinde babalarını yüceltmeye çalışıp "babam demişti" demek için fırsat kollarken, sevmeyenler kendi yenilmişlikleri, cahillikleri ve mahkum kaldıkları karanlık dünya için onu suçluyorlar.

baba öldü arkadaşlar, iyisiyle kötüsüyle. memleketimiz için varını yoğunu ortaya koyduğu da doğrudur, büyük yanlışları olduğu da. olduğu gibi kabullenelim, doğrularından ve hatalarından dersler çıkaralım. niye illa ki daha fazlasını istiyoruz?

devamını okuyayım »