kadirklc34

  • 206
  • 16
  • 5
  • 2
  • bugün

ölen kişiden geriye kalan en hüzün verici nesne

rahmetli abim 10 yaşında vefat ettiğinde henüz 4 yaşındaydım. sürekli annemde hastanede kalıyordu zaten. onu son görmeye gittiğimde, yatağının kenarında duran oyuncak küçük sarı arabasını bana vermişri. o abimi son görüşüm olmuştu ve o araba bana ondan kalan son hatıraydı. sürekli onunla oynuyor, onunla yatıyor, bakkala dahi onunla gidiyordum.

bir gün ablamla yine bakkala gittiğimizde elimdeydi arabam, kapının önünde ki kunla dolu yağmur suyu ızgarasının içine düştü arabam. öylece aşağıda gözümün önünde duruyordu ama uzanmam ya da almam mümkün değildi.

her gün evden bakkala giderken o ızgaradan arabama bakıyordum öylece duruyordu, sanki annemin dolabın üstüne kaldırdığı bir oyuncağım gibi orada duruyor benim oyuncağım ama oynayamıyordum.

gel zaman git zaman bir gün sabah kalktığımda balkondan bakarken iski çalışanlarının orayı açtığını çalışma yaptığını gördüm koşarak aşşağı indim, dedim ki amca benim burda küçük sarı arabam vardı o sizde mi verir misiniz?

adam görmedim ben araba dedi arkadaşına sordu arkadaşı bende görmedim dedi, ama dedim ben daha dünde baktım burdaydı bayadır burda siz açmadan kimse almış olamaz dedim, yok görmedik dediler ısrarla birbilerine bakıp. ama yalan söylediklerine emindim, gözlerinde ki mahçubiyeti görebiliyordum, hüngür hüngür ağladım yine de arabamı vermediler, onlara hiç bir zaman hakkımı helal etmiyorum.

abimin hatırasına sahip çıkamadım :/ ...

devamını okuyayım »