kahve cekirdegi

  • 28
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen yıl

yaz

sonbahardan bile hüzünlü mevsimdir benim için.
insanlar başka başka yerlere gider,sokaklar boşalır;sapsarı,sımsıcak,kimsesiz. özellikle de benimki gibi sıcağı kendisinden önce anılan bir kentteyseniz..
tatil mekanları dolar dolmasına ama başka başka yerlerden gelmiş farklı yüzlerle. her geçen gün bazı yüzler eksilir,yenileri gelir. aynı insanları biraraya toplamak ise neredeyse imkansız. soludukları hava,bindikleri asansör,oturdukları bank dışında hiçbir ortak noktası olmayan bunca insan kurulu düzenlerinden uzaklaşıp "kafa dağıtmak" için nasıl böyle değişken yerlere gitmeyi tercih eder anlamam.
şehir yalnız,bu kadar yabancının bir arada olduğu mekanlar daha da yalnız..
böyle bir mevsimdir bu.
ya da ben çok bi' statükocuyum.
ya da bencilim. çünkü herkesin yeri yurdu belli olmalı, gittiğim farklı yerlerde oraya ait aynı yüzleri görmeliyim,sonra özleyip tanıdığım yüzlere,alıştığım seslere dönmeliyim.
ha tabi insanın yanında her yeri evi gibi hissedebileceği biri varsa başka.
ama yok, her şeyi merakla incelediğim çocuk yaşlarımda, yanında "ev"imde olduğum kişiler hala yanımdayken yaptığım uzun tatillerde dahi herkesin öğle uykusuna daldığı saatlerde aynı hüznü hissediyorsam, mevsimdendir.

devamını okuyayım »