kakule

  • baldan tatlı (641)
  • 883
  • 0
  • 0
  • 0
  • 2 yıl önce

kazım koyuncu

beni ayakta tutan uzağımdaki canlardan biriydi. canı canıma çok yakındı, çok kişinin canına yakındı. canıma ateş düştü. ona taşıp akan sevgiyi çok karlı bir istanbul günü son büyük konserinde görebildim, ne o kar yolumuzu kesti ne bu illet onu yavaşlattı. (bkz: 4 subat 2005 kazim koyuncu istanbul konseri) annem duymasın diyorum bir müddet, hastanede umarım açmamıştır haberleri diyorum, oğlunu kaybetmiş gibi olacak..hemşehrilik duygusundan ziyade toprağımı, bereketini, tarihini, geldiğim yerin müziğini, ailemi, yanındakiyle el ele tutuşup yihaa nidasıyla oynayıp tek olmayı, horonun büyüsünü, hakiki aşkların sesini dillendirip içimi işledi. beni araştırmaya, öğrenmeye, hikayelerimizi bulmaya itti ve kaçtı. gözlerimi arkama çevirince geldiğim yolu izi aydınlattı. bizi çok mutlu etti o, üzgünken onu dinleyip kendimize geldiğimiz oldu evimizde. dedemi bundan bir sene önce aynı akciğer musibetinden yolculadım, onu dinlerken babam gibi sevdiğim dedemle konuşurdum ben. öyle gençti ki, nice yaşlı ruhun arasında ışıl ışıldı. onlarca ruhsuz kopuğun müziği içinde pırıl pırıldı. hopa festivalindeki o kaynaşmış kalabalığı nasıl ateşlediğini* sitesine girin ve görün. seneler sonra kazım'ı dinlemeyi bana armağan eden boşnak bir dostumdu oysa ki..herkesi yakalıyordu o neşesiyle. çok çok özel bir insandı, hayattayken bunu görüp vakıf oldum ya çok mutluyum. bunu ona bir parça anlatanlardan biri olabildiysem, gülümseyebilirim. ciğerimin bir kısmını yolculadım yine. tesellim, onu kısıtlayan şeye çalım atıp yeniden aşık olduğu özgürlüğüne kavuşması. hopadan karadenizin taşkın uğultusuyla şarkılarını derinden söyleyecek, oradan gözlerimi yumup coşkun uykusunu dinleyeceğim.

umarım onun yolundan gidip kendi atalarının müziğini yaşatan çok adam çıkar. dünyanın her yerinde aslını merak edip keşfeden bunu güzellikle hangi şekilde olursa olsun sunan çok insan doğar. dilerim köksüz ağaçlar gibi hissetmemenin, bireysellikte kaybolmamanın ne demek olduğunu anlayanlar çoğalır. tek, hür, kökünü bilip koparıp gezen ruhlar olarak dolaşırız dünyada. çünkü birileri yapmalı. tarih okuduğumuz bize okutulan tarih değil peşine düştüğümüz tarih çünkü. geçmişi hatırlayabilen olmak ve gelecek olan şeyleri hatırlayabilen olmak aynıdır.

devamını okuyayım »
26.06.2005 21:06