kaleydoskop

  • 113
  • 4
  • 1
  • 0
  • 5 gün önce

yaran diyaloglar

geçen gün dükkana ihtiyar bir amca geldi. elinde bastonuyla ve aksakalıyla şirin dede tatlılığında bir şey. kasaya gelene kadar ki 10 metrelik mesafede, saymadım ama belki 50 kere içinde allah geçen cümleler kullanıyor, yaklaştıkça ne dedikleri daha bir anlaşılıyordu. allah bereket versin, allah işinizi arttırsın, allah bol müşteri versin, allah...allah...allah…

buyur amcacım dedim. oturdu sandalyeye. birazda oturarak saymaya başladı. belli ki ayakta saymaktan yorulmuş. bende haliyle amin diyerek onun pekte samimi olmayan dualarına ortak olmaya başladım. sonra sustu bu. kotayı doldurdu çünkü. öyle dualar etti ki bizim hiçbir şey yapmamıza gerek kalmadı. bir kaç saniyelik sessizlikten sonra derin bir nefes alarak “kimsesiz çocuklar için 5 lira para topluyorum” dedi. bu arada dikkat ettiyseniz para yada yardım değil, 5 lira topluyorum diyor. gayet kibar bir şekilde, güzel amcacım benim düzenli olarak yardım ettiğim kişiler var ve karşılığında bana makbuz veriyorlar dedim.

o şirin adam, kısık gözleriyle ve nefret içeren ağız ifadesiyle “inşallah, allah seni vermediğin 5 lira için büyük bir imtihana sokar” diyerekten bir anda canavara döndü. yine 10 metrelik mesafeyi geri dönerken ağzından allah kelimesi eksik değildi. fakat bu sefer güzel temennilerde bulunmuyordu sanki. bende amin demiyordum tabi.

devamını okuyayım »
09.01.2017 10:19