kararsizmiyimbilemedim

  • hippi (419)
  • 526
  • 17
  • 3
  • 0
  • 6 gün önce

ekşi itiraf

hayatım boyunca her zaman insanları kendi üstümde tuttuğumu fark ettim. çok acı bir şey bu. herkese "evet" demenin, kendime kocaman bir "hayır" demek olduğunu unutmuşum oysaki. herkes benim hayatımda yer kaplıyormuş da, bir ben yer kaplayamıyormuşum kendi hayatımda. en çok kendimi üzmüşüm, kendimi yıpratmışım. başkaları için fedakarlık yaptığımda, hep sonu acı bir şekilde bitmiş. hep ben üzülmüşüm. yılmamışım ama. yine yapmaya devam etmişim.

iyilik yapmaktan ne zarar gelirdi ki insana? denize at, balık bilmezse halik bilir. öyleydi evet. bir çıkar gözetmeden yapılırdı iyilik. insan olmanın doğası bu olmalıydı. fakat dediğim gibi, birkaç önemli nüansı atlamışım.

insanın kendine, hayatına bu kadar hoyratça davrandığını fark etmesi o kadar tuhaf ki. yapmak istediğim bir şey vardı. ulaşmıştım da istediğim şeye. hem de kendi tırnaklarımla kazıyarak ulaşmıştım. tek başıma. kimsenin yardımı olmadan. hayalimdi. fakat tek bir anda mahvoldu her şey. "hayır" diyemediğim için mahvoldu. başkasını kıramadığım için mahvoldu. insanlar hiç uğraşmadan bir şeyler yapmak istiyor. hile, hurda, torpil... insanların bu bencilliğinin cezasını yine ben çektim. hak ettim de bir bakıma. insan önce kendine bakmalıydı. kendine yönelmeliydi. kendini mutlu etmeliydi.

en büyük hayalime açılan kapıyı ben kendi ellerimle itmek zorunda kaldım. insan kendi aptallığının sonucunu hemen kabullenemiyor oysaki. aylardır kendimden başka herkesi suçluyordum. ben bu kadar açmasaydım kapılarımı herkese, kimse benim bu hayalimden edemeyecekti.

artık,
hiç kimsenin beni üzmesine izin vermeyeceğim. hayallerimi kimseye söylemeyeceğim. çünkü uçmak istediğini söylersen, düşürmeye çalışan çok oluyor. bu esnada en yakın arkadaşlarımın bile kıskançlığını hissettim bir noktada. ben aylarca kendi içimde hesaplaşırken, kendime acı çektirirken günün sonunda hep yalnızdım. yalnız ağladım. insanlar ben mutluyken benimle görüşmelere doyamıyordu, ben ağlarken kimse olmadı yanımda doğru dürüst. bunu da unutmayacağım. güzel enerjinizi emmeye çalışan çakallar ile dolu ortalık. çünkü sizin bir tutkunuz, idealiniz var. onların yoktu, olmayacak da. en yakınınız bile olsa, içlerinden ne geçirdiklerini bilemiyorsunuz.

"gülersen, bütün dünya seninle birlikte güler. ağlarsan tek başına ağlarsın." ihtiyar delikanlı filminde geçen bu cümle, sonuna kadar doğru bu yüzden.

gülerken yanınızda olanlara iyi bakın, siz ağlarken de yanınızda olacaklar mı? iyi düşünün.

hiç kimsenin benim iyiliğimi suistimal etmesine de izin vermeyeceğim. yine yapacağım, söz veriyorum kendime. yine yapacağım. yine uğraşacağım. hayallerimi kimsenin küçümsemesine izin vermeyeceğim.

yine deneyeceğim, samuel beckett de diyordu, "yine dene, yine yenil." yenilmek istemiyorum.

bu da acı bir itirafım olsun sözlüğe. hiç kimseyi kendinizden çok düşünmeyin. ve "hayır" diyebilmek çok önemli bir meziyet. bunu bilin.

devamını okuyayım »