karinca beli

  • 16745
  • 92
  • 22
  • 1
  • bugün

yazarların hissettiği en şiddetli fiziksel acı

renk değiştiren ve aylar süren bir acı olabilir.

askerdeyken (jandarma - izmir) kız kaçırma ihbarı almıştık, silah ihbarı da geldiğinden acele ile karakoldan çıktık. transite koşarak vardığımızda, komutan öne oturup hızlıca kapısını kapattı. ben de orta kaydıraklı kapıdan o an araca binerken, ön kapı ile orta kapının birleştiği bölgeye, tam komutan ön kapıyı kapattığı esnada sağ elimin 3 parmağı birden sıkıştı.

sağ elin soldan 3. ve 4. parmağımın tırnakları ortadan kırıldı, ( krater şeklinde kopan tırnak düşünün, üst ve alt kısım var ortası yok ) , hafif şişlikle beraber, inanılmaz bir renk ve görünüm aldı az kalsın parmaklar da kopuyordu, kırılıyordu ( belki de kırıldı haberim yok ). devriyedeki arkadaşlardan bakamayanlar olmuştu parmaklara.

komutan farketmedi, ben de mızmızlık olmasın diye ( erkekliğine, artisliğine ) araç içinde ses etmedim ama tarihimin en esaslı fiziksel acısı idi.

sonra; olay yerine giderken çarşıda şüpheli şahısların olabileceği mekanları kontrol için ayrıca indirildik, indiğim anda inanılmaz artan acı ile yanımdaki askerle gidip bir tekelden buz alıp parmaklara bastım; parmakların kendine gelmesi 1 ay civarı; tırnakların kendi bulması ise 7-8 ay civarı sürmüştü.

anketinizi hüzün ile doldurdum, şimdi acımı da hatırlayarak görev yerime dönüyorum.

devamını okuyayım »
03.11.2014 23:16