kayranin kedisi

  • 1127
  • 0
  • 0
  • 0
  • 4 ay önce

ekşi itiraf

bir zamanlar hoşlandığım adamla buluşmadan önce saçlarımı yaptırır, ona daha yakın olmak için yüksek ökçeli ayakkabılar giyer, ne giysem, nereye gitsek diye düşünür, en özenli halimle, en güler yüzümle karşısına çıkardım. buluşmadan günler öncesinde bile heyecanlanmaya, mutlu olmaya başlardım. artık kendim için bile bir şey yapasım gelmiyor, değil ki başka biri için çabalayayım. bıkkınlık dışında bir şey hissetmiyorum. en son ne zaman bir şey hissettim hatırlamıyorum. her şey sıradan geliyor. sisifos gibi sanki her gün aynı günü yaşıyorum, çabaladıkça en başa dönüyorum. daha çok insan tanımaya çalıştıkça kendimi bir kitapçının çok satanlar rafına mahkum gibi hissediyorum. güzel kapaklar, afilli cümleler ama hiçbiri birkaç gün sonra hatırlanmıyor bile. sonra harcadığım zamana üzülüyorum. kimse beni görmesin, kimseyle konuşmayayım, hiçbir sorumluluğum olmasın istiyorum. büyümek böyle mi oluyor yoksa ben mi içten içe çürüdüm bilmiyorum.

devamını okuyayım »
23.02.2015 07:24