kisaltma kablosu

  • 4161
  • 11
  • 3
  • 0
  • 3 gün önce

3 nisan 2013 real madrid galatasaray maçı

şöyle bir öneriyle başlayayım yazıma; fondan şunu dinleyerek okursanız, daha bir güzel olacak. ben yazarken o çalıyor çünkü.

http://www.youtube.com/watch?v=w3hyfjp1clk

12 sene önce, orta 2'deyim, ders matematik, şampiyonlar ligi çeyrek final kura çekimi , hocadan izin alıp, tuvalete gidip, dayımı aradım, "kim çıktı?" dedim heyecanlı bir sesle, dayım "real madrid" dedi olağanca moral bozukluğuyla, "hadi ya" dedim, kapattım. önce moralim bozuldu tabii, sonra sevindim. çünkü galatasaray sevgisine bu denli sahip olmamdaki en büyük faktör annem söz vermişti, maça gideceğiz diye. izmit'te yaşıyorum o zaman. bir yandan da mutluyum. 12 yaşındayım, ali sami yen'e, şampiyonlar ligi çeyrek finalinde galatasaray - real madrid'i izliycem. boru mu lan? çıkartma albümlerinde, paketten çıkınca çıldırdığım, roberto carlos'u, luis figo'yu, guti hernandez'i canlı izleyeceğim. hem de ali sami yen'e gideceğim. daha önce 2 kere gittiğim, fakat hiç doyamadığım...

12 sene sonra, yine şampiyonlar ligi çeyrek final kura çekimi, yine real madrid. bu sefer roller değişti, bu sefer dayım beni aradı. aynı diyalog yaşandı yine. bu sefer moraller biraz daha bozuk tabii. o real madrid şimdikinden çok daha güçlü. o galatasaray'da şimdiki gibi yeni değil. ama hislerim yine aynı.

tam 12 sene önce bugün. tam bu saatler. ne sesim şimdiki gibi boru, ne saçlarım dökük, ne de suratımda bir tüy var, ne bir kız arkadaş, ne bir gelecek planı. sadece galatasaray var. 2 gün sonraki real madrid maçı var aklımda. o anı hayal ediyorum, başlama düdüğünü, neler hissedeceğimi, o uğultuyu. hagi, makalele'den kurtulabilecek mi, bülent, raul'u tutabilecek mi, jardel, casillas'a yine gol atabilecek mi? bir de ben bunları canlı göreceğim baya baya. içim içime sığmıyor. sonuç ne olursa olsun. orada olacağım. yıllar geçse bile, ben hep orada olacağım.

tam 12 sonra. bugün. tam bu saatler. sesim boru, saçlar önlerden gidik, suratım alabildiğine sakal, kız arkadaşım var ve gelecek planlarım. ama yine sadece galatasaray. o anı hayal ediyorum. başlama düdüğünü, neler hissedeceğimi, o uğultuyu. selçuk, khedira'dan kurtulabilecek mi, semih, ronaldo'yu tutabilecek mi, burak diego lopez'i geçebilecek mi? bir de ben bunları canlı göreceğim baya baya. içim içime sığmyor. sonuç ne olursa olsun. orada olacağım. yıllar geçse bile, ben hep orada olacağım.

evet elimde biletim bekliyorum. uçak saatimi bekliyorum. arkada şampiyonlar ligi müziği. yazarken bile gözlerim doluyor. 12 yılda çok şey değişse bile aslında hiç bir şey değişmemiş, bunu fark ettim.

evet, artık taffarel yok, muslera var, capone yok, eboue var, bülent yok, semih var, popescu yok, dany var, hakan ünsal yok, riera var, ümit yok, hamitvar, hasan yok, selçuk var, okan yok, melo var, hagi yok, sneijder var, jardel yok, burak var, ergün yok, hakan balta var, suat yok, yekta var, marcio yok, umut var, serkan yok, drogba var, lucescu yok, fatih terim var.

çok şey değişse de, aslında değişen hiç bir şey yok. çünkü 12 yıl öncesiyle bugün arasında, yaşadığım heyecanda, duyduğum sevgide, hissettiğim tutkuda, bağlı olduğum umutta değişen hiç bir şey yok. ne bende, ne sende, ne herhangi bir galatasaraylı'da değişen hiç bir şey yok.

yine sen varsın, yine ben varım, yine başkaları var, yine o 90 dakika var, gelmek bilmeyen.

yine aynı heyecanı taşıyan o çocuk var, elinde bileti bekleyen.

sonuç ne olursa olsun;

tüm bunları bana yaşattığın için, teşekkürler galatasaray.

devamını okuyayım »
01.04.2013 19:03