kivikusu

  • 257
  • 5
  • 2
  • 0
  • dün

istanbullu olmak

bizansli olmaktir.

istanbulluyum diyince memleket nere diye soruyorlar illa ki. ataerkil yaklasip soyu babadan sayicam. ben, babam, dedem 3 kusak istanbul dogumluyuz. ondan once bir yerlerden goc edilmis. anne tarafindan da ben, annem, dedem, dedemin babasi istanbul dogumlu, o da 4 kusak. ondan once onlar da bir yerlerden gocmus. yani ben bi taraftan 3 bir taraftan 4 kusak istanbullu olmama ragmen hala memleket soruluyorsa istanbulluluk ancak bizansli olmak ile mumkun diye dusunuyorum. bizim bi koyumuz, memleketimiz, ne bileyim kis olsun, yaz olsun mevsime gore memleketten erzak gelmesi, koye gitmek gibi olaylarimiz olmadi hic. memleketteki akraba diye de bir olayimiz yok, tum akrabalarimiz istanbul'da. kutuk fatih, dogum yeri cihangir, tesvikiye'de buyudum, baska yer bilmem etmem ama hala iste istanbullu sayilamiyorum. surdan goc etmisiz, aslimiz bu deyince rahatliyor insanlar. onu soyleyene kadar bi huzursuzluk oluyo.

belki de bu gocmenligin kollektif bir hatirasi, bir yarasi. cunku zaten once 93 harbi, sonra balkan, sonra 1. dunya savasi derken bu topraklar 1850'lerden itibaren tam bir goc karmasasi icinde. surulenler, kovalananlar, gelenler, gecenler, yerlesenler, bir daha gocenler... herkes gocmen. gocmenlik bir turkiyeli gercegi ve hepimizin icinde bir sizi gibi. herkesin akli hala memleketinde.

devamını okuyayım »
17.06.2016 11:28