koniczyna

  • 311
  • 0
  • 0
  • 0
  • 3 yıl önce

blade runner

rachel'ın kendi hakikatine ulaşması anında yaşadığı hüzün nasıl bir sonsuzluk hissi taşır öyle, varolmamızın dayanılmaz hafifliği ya da ağırlığı olsun, hepimizin içine yayılmış o ben soruları hiç bitmeyecek olan, hepsini bir bakışıyla getirir koyar önümüze..kimiz biz? olduğumuzu düşündüğümüz şey miyiz? olmayı istediğimiz, isteyeceğimiz şey miyiz? dönüştürebilir miyiz kendi kendimizi? yoksa dönüştürücü ötekilere mahkum muyuz? hakikatlerimiz konuşabilirler mi birbirleriyle? yoksa herkes kendi hakikatini aramaya, bulmaya ve ona kapanmaya mı yazgılıdır yalnızca? döngüden çıkmalı, çıkmaya diye delmeli miyiz duvarlarımızı? sevmeli miyiz yoksa onu, ki herşey ondan ibarettir, delip de düşmeyelim kara boşluğa?..izlediğim en ağır filmlerden.

devamını okuyayım »