konsolidasyon

  • azimli
  • mülayim ama sempatik (532)
  • 1301
  • 0
  • 0
  • 0
  • 9 ay önce

cipram

öncelikle (bkz: #22443230) ve (bkz: #22799619)

üçücü ay deneyimleri:

- uyku: yani eh işte.. sabahları 8.30 gibi uyanıyorum.. ilk ay hatırlıyorum da akşam 11 dedim mi uykum gelirdi.. eski performansıma döndüm artık, istersem 2'ye 3'e kadar uyanık durabiliorum.. sabahları kalkamıorum bi tek.. 8.30-9:00 işte..

- terleme.. ter değil de acaip bi sıcak basma hissi.. sürekli menapoz gibi.. ayağımdaki çorap fazla geliyor.. işe gelirken mont giymiyorum.. havalar daha o kadar sıcak değil.. ofiste sıcak basıyor.. yataktan bi kalkıyorum sırılsıklam..

- dalgınlık: sanırım azaldı.. geçen ay, evde arkadaşımın olduğunu unutup salondan gelen sesler üzerine eve hırsız girdi zannedip çok korkmuştum, uçuk çıkarmıştım.. şu an böyle skandallar yaşamıyorum.. sadece bir kere kredi kartımı kaybettim.. ama o da çantadan düşmüş sanırım.. olur öyle..

- iştahım yok da, kilo aldım.. antidepresanlar kilo aldırıyor yani kaçarı yok..

- huzursuz bacak: gerçekten büyük problem.. akşam eve gittiğimde bu yüzden çok yorulmuş buluyorum kendimi.. arkadaşlarım sürekli bacağımı tutuyorlar, farkında olmadan öyle sallıyorum çünkü..

- hayal alemi olayı biraz geçti.. farkındayım bir çok şeyin..

- kötü haber: cinsel hayat diye bir şey yok.. şirinler kıvamındayım.. allahtan sevgilim yok..

yani 3. ay bitiminde şu ilacın bana sağladığı şey maksimum rahatlık.. buna değinmek istiyorum.. işe neredeyse her gün geç kalıyorum, 10 dk. olsun, yarım saat olsun, mutlaka geç geliyorum.. eskiden makyajsız evden adım atmayan ben, rimelimin yerini hatırlamıyorum; ayrıca saçlarımı toplamaya çok alıştım da maşamın yerini unuttum..

insanlara davranışım da çok rahat.. hiç bir şeye kızmıyorum.. çok nadir sinirlenir oldum.. şu üç ayda, sadece bir kere bağırdım, düşünüyorum aslında ağır sözler yemiştim..
pek üzülmüyorum bir şeylere.. eskiden bi hata yapınca içim burulurdu, böyle tam nefes borumun üzerinde kalbimin yanında bir düğüm oluşurdu; olmuyor ya artık öyle bi his..

çok kolay yalan söyleyebiliyorum.. mesela iş görüşmesine gidecektim, hastayım diye izin aldım, böyle adamın gözlerinin içine baka baka.. hiç de koymadı.. yüzüm dahi kızarmadı..

evde bulaşıklar ortada.. yatağımı bir aydır kapatmadım.. lenslerimi en son ne zaman çıkardığımı hatırlamıyorum..
şu andan itibaren 3 gün geceli gündüzlü çalışsam ancak yetiştirebileceğim bir işim var ve ben bugün tek bir hesap dahi incelemedim, entry falan girdim..

bir de sanırım kredi kartı borcum çok fazla.. öderim diye düşünüyorum, umarım..

son olarak olur olmadık işler yapıyorum.. beni tanıyanlar, normal bigünde böyle işler yapmayacağımı biliyorlar.. ergen gibi mesajlaşabiliyorum elimden telefonu düşürmeden, hiç tanımadığım kişilerle çok rahat konuşabiliyorum, gerek sokakta barda gerek sözlükte.. pat diye karşımdaki adamın yüzüne onu üzeceğini bildiğim şeyleri sıralayabiliyor bam tellerine basabiliyorum, eskiden çok dikkat ederdim birini üzmemeye.. beni ben yapan bazı özelliklerden rahatlaşarak uzaklaşıyorum da o endişelendiriyor beni..

devamını okuyayım »