kurganoglu

  • 76
  • 2
  • 1
  • 0
  • geçen hafta

bir minibüste yaşanabilecek en dumur olaylar

ankara'da ilk zamanlarım. ego yok. sıhhiye'de etlik dolmuşu bekliyorum. gelen dolu gidiyor,hiç boş yok. ulan dedim ulusa yürüyeyim orda garajdan binerim. ulusa kadar yürüyorum ve ülkenin muhtemelen en sayko şoförünün kullandığı dolmuşa binip bu da yetmezmiş gibi adamın yanına ilişiyorum. selamün aleyküm gardaş diyor. ankaralı olmadığım gün gibi meydanda. kısa bi sohbet sonrası herifin ağır sayko olduğuna kanaat getirip ne derse gülerek onaylıyorum ve yolculuğumuz start alıyor. ama ne start ! dolmuş trafiğe bodoslama giriyor.
"aga ben deutz dolmuşa mı bindim dakar rallisinde co pilot muyum amk ?" sorusunu kendime sorarken bir yandan yolculardan para alıp para üstü veriyorum. ibne beni de bağlamış muhabbete farkında değilim. bu arada dışkapı yolunda bmw ile yarışıyoruz. şoför bmwye küfrediyor ben "abi bırak adam orospu çocuğu sen ona uyma" diyorum.uyarınca da tersliyor. atmadığımız makas,ihlal etmediğimiz trafik kuralı yok. "allahım ölmeden insek bari" diyorum ama dolmuştakiler de tık yok. millet memnun hatta. gata kavşağını döndüğümüzde yol tıkalı. yok artık yapmaz derken adam kaldırıma çıkıyor ve milleti "sağlıyor". o şok ve korkuyla şoförle göz göze geliyorum. "bura angara gardaş?" diyor. eve 10 durak olmasına karşı inip dönerci de ellerim titreyerek çay içiyorum. o günden sonra egomu yanımdan ayırmayıp,yaşadığım her olayda kendi kendime "bura angara gardaş?" diyorum.
edit:imla

devamını okuyayım »
28.03.2017 17:05