ladonna

  • 296
  • 0
  • 0
  • 0
  • 5 ay önce

sevdiği mutlu olsun diye kendi mutsuz olan insan

karşındakini mutlu ettiğinde, onun bu mutluluğu seninle paylaşacağını umut edersin. ama genelde de karşı taraf ya durumun farkında değildir, ya umursamıyordur veya çoğunlukla olan şekilde egosuna yenik düşüp ben bu şımartılmayı hak ediyorum diye düşünür. dolayısıyla mutlu eden kişiyle hiç de paylaşmaz.

uzun vadede gerçekten üzülüp kırılmaya başlayan seven kişi, mutsuzluğu ile beraber bir noktada ilgisini azaltmaya başlar. işte o zaman şımarttığı kişi kendine bakmak yerine direk karşısındakini suçlamaya başlar. çünkü en baştan böyle görmüştür, hatanın kendinde olduğunu bir an bile düşünmez. seven kişi de sevdiği mutlu olsun, alışkanlığı devam etsin, düzeni bozulmasın diye, karşısındakinin negatifliğine karşı susar. ve mutsuzluk çemberi daha da sağlamlaşır.

böyle ömrünü geçirmiş ilişkiler çok. özellikle evliliklerde kadınların kocalarını mutlu etmek için çırpınmalarını ama kendilerinin mutsuz olmalarını görürüz (tam tersi de var tabi ki ama oransal olarak baya düşük kalıyorlar) ne yazık ki bu mutsuzluk çemberini kırabilmek cidden cesaret isteyen bir şey. ancak o ilişkiden çıkınca kişi ne kdar yanlış yaptığını algılayabilir.

devamını okuyayım »
07.01.2015 14:48