lafanarsisinekarsikisirlastirilmissozluk

  • 155
  • 0
  • 0
  • 0
  • 2 yıl önce

ermeni

ben seni, sizi hiç tanımazdım.
bilirdim aslında..
tekerlemelerde duymuştum sizi, aile tekerlemelerinde; hani herkesin türk başladığı, kızdırmak istediğinin ermeni olduğu...
annem hep ermeni dölü olurdu bu oyunda ve babam kıs kıs gülerdi bu duruma.
sen o zaman kafamı karıştırmıştın benim.
hem kötüydün sanki hem de gülünecek kadar komik.
hiç aynı şehirlerde bulunmadık, ta ki büyüyünceye kadar.
aynı oyunları oynamadık bu yüzden.
aynı okullara gidemedik.
sen çocukken bizim okullara gelmezdin, beni zaten senin gittiğin okullara almazlardı.
düşünüyorum da hep sana kapattığımız kapıları sen ilk defa kapatmıştın bize istemeyerek.ya da belki bu da sana dair yanlış bildiğimdi.
ben hep topu ali'ye atmıştım.
sana atmak istemediğimden değil tanımadığımdan seni. zaten hep ali ve ayşe vardı o zamanlar.
bütün okulları bitirdiğimde sırayla yine sen yani siz yoktunuz. biraz tarih kitaplarında biraz gazete yazılarındaydınız. elini tutmamıştım daha...
sonra karşılaştık. bizden olanın arkadaşıydın sen. tanıştık, tanıdık. mühim değildi kimden olduğun öyle büyümüştüm ben. sonra sen ötekiyim dediğinde yine mühim olmadı bu yüzden ve mühim olmamasına şaşırmıştın sen.
ki ben de senin bu hallerine şaşırmıştım.
sonra anladım ki; belki seni hiç ayırt etmemiştim bizden ama bu yüzden de farketmemiştim seni.
seni fark etmediğimden tanımamıştım, tanımadığımdan bilememiştim üzüntülerini, acılarını, mutluluklarını...
senin yaşadığın her şeye uzaktım bu yüzden...
seni tanıdım, sizi tanıdım, bizi tanıdım sizde.
kaçırdığınız gözlerinizde görüyorum artık her şeyi, sustuğunuzda ağzınızdan çıkan cümleleri duyuyorum. zaten birlikte konuşup birlikte bakıp, görüyoruz artık.
artık biz dediğimizde içinde senin, sizin olduğunuzu biliyorum. farkediyorum seni ve herkesi.
bugün bil istedim, acı günümüz yanındayım, yanınızdayım.

devamını okuyayım »
19.01.2009 08:28