latrak

  • mangal yürekli rişar (508)
  • 635
  • 7
  • 2
  • 2
  • dün

şehirlerarası yolculuk ishali

beni, 22 yaşından sonra fobi sahibi yapan ishaldir. anlatayım;

yıl 2007 temmuz ayı başları, askerim, dağıtım iznimden balıkesir'deki birliğime dönüyorum. bu arada yolculuk öncesi güzel anacığımın son kahvaltımız için yaptığı menemeni (acılı) yemişim.

neyse efenim mola verilmiş ben dertli dertli sigaramı tüttürüyorken bir anda karnımın derinliklerinden gurul gurul sesler gelmeye başladı. saatime baktım, otobüsün kalkmasına 5 dakika var. tuvalete girsem yolda kalacağım. neyse birşey olmaz diyerekten bindim otobüse, oturdum koltuğuma. yavaş yavaş karnımdan gelen sesler inanılmaz bir ağrı eşliğinde mozart senfonisi'ne evrilmeye başladı, soğuk soğuk terliyordum ve dedimki "sıçtık" !!

muavin mola sonrası kolonya ve şeker dağıtıyordu ve sıra bana gelince çok sessiz bir şekilde muavinin kulağına uzanıp "bir sonraki molaya ne kadar var" dedim. "ne molası abi daha yeni verdikya, bursa'ya kadar durmadan devam" dedi. o an beynine keleş mermisi yemiş ibo bakışlarıyla bir türkü yaktım:

beni dertten derde saldı,
şu karnımı ağrı sardı,
durdu da bu günü mü buldu,
güzel bu nasıl ishalmiş?

atam dedim atılmıyor
sıçam dedim sıçılmıyor
burda böyle durulmuyor
anam bu nasıl ishalmiş...

yaklaşık yarım saat falan kıvranmamın ardından dayanamadım muavini çağırıp yine çok sessiz bir şekilde ( birileri duyacak diye çok utanıyordum) "kardeş bir yere durmamız lazım acil durum lavaboya gitmem gerekiyor" dedim. "dur abi şoföre söyleyim" dedi gitti, 10 saniye sonra geri gelip "yok abi duramazmışız, istiyorsun kusma poşeti vereyim" dedi. ben de tamam ver dedim. ne yapacaksam artık poşeti, tutamzsam içine bırakırım diye düşündüm heralde :)

bir 10 dakika daha geçti heralde, ama ben sanki paralel evrende gibiydim, çünkü benim için 2 yıl sürüyordu her 10 dakika. dayanamadım, kalktım şoförün yanına gidip, kulağına eğilerek "abi ben askerim acil lavaboya gitmem gerekiyor ishal oldum" dedim. şerefsiz şoför bir anda hiddetlenip " ne yapayım askersen? otobanda ben sana nereden bulayım tuvalet" diye bağırdı. o birden bağırınca ben bir anlık refleksle sanırım anüs kaslarım gevşedi, vıck diye bir ses geldi ve akabinde donuma ilk cemre düştü :) artık o an gözlerimi nasıl belertmişsem şoför bir anda imana geldi (yada kokudan durumun vehametini anladı) "tamam geç otur 5 km ileride petrol var oraya girerim" dedi. bende "tamam abi sağol ayakta beklerim" dedim.oturamazdım..

hikayenin geri kalanında işim hiç ters gitmedi lavabo boştu ve temizdi. işin en rezil kısmı ise, 2 ay önce " en büyük asker bizim asker" diye omuzlarda ugurlanmis bir askerin, tuvalete koşa koşa gidiş ve gelişine bir otobüs insanın şahit oluşuydu. sanki herkes bana bakıyor, beni konuşuyordu. kucağında bebeği olan anneler, bastonlu dedeler bana bakıp "vatan buna mı emanet" diyorlardı sanki...

o günden sonra askerlik dönüşü hariç, otobüsle uzun yola hiç gitmedim. ya uçak ya da kendi arabamla gittim. bu hadise gerçek anlamda bir fobi sahibi yaptı beni. bir de hobi buldum mu, işte o zaman şirinler'i görebilirim belki.

devamını okuyayım »
14.05.2017 12:58