lazylittleprince

  • şeker abi (602)
  • 560
  • 0
  • 0
  • 0
  • 5 yıl önce

kalanlar

"...yaşamın kendisinin yazı yazmaktan çok daha gerçek, çok daha derin olduğunu da biliyorum. sözcüklerle yaşamın derinliğini vermeye hiç olanak yok. çünkü sözcüklerde rüzgârlar ne kadar esebilir? sözcüklerden nasıl bir güneş doğabilir? sözcükler açık bir pencere önüne büyük yağmur taneleri olarak yağıp, bir insanı derin uykusundan uyandırıp mutlu kılabilir mi? sözcüklerde yağmur ıslaklığı var mı? sözcükler insanın yanında yatan diğer bir insanın yürek çarpışlarını duyurabilir mi?

yanımda bir canlının yatmasını neden bu kadar istediğimi şimdi daha iyi duyuyorum. yaşamaya belki de her şeyin bittiği bir yerde başladım. ya da kendi yaşamıma inanmıyorum. ya da kendi varoluşum yetmiyor bana. yanımdaki bir tene değip, yürek atışlarını duyabildiğimde, yaşamın gücünü algılıyorum..."*

* sarı ve puslu; s. 38

devamını okuyayım »