levpontryagin

  • 277
  • 6
  • 0
  • 0
  • 2 hafta önce

harry potter

okuyan herkesin kendince bir takım dersler çıkardığı, 7'den 77'ye insanların okuyup sevdiği kitapların baş kahramanı.

kitap serisinden benim çıkardığım ders ise büyük konuşmamak ve önyargıların insanı yanıltabileceği (hatta çoğu zaman yanıltacağı). "asla yapmam ben bunu" dememek lazım. sonra insan kendisini utana sıkıla gizli saklı harry potter kitapları okurken bulabiliyor.

bundan 6-7 yıl önce falandı. daha harry potter'ın son iki filmi vizyona girmemiş ama girmesine yakın bir dönem. o zamana kadar harry potter kitaplarına çoğu kitapçıda "çocuk kitapları" bölümünde rastlıyorum. ben bilim kurgu ve fantastik kitaplara bayılan biri olarak ilk önyargım burada oluşuyor. beynime harry potter serisinin "çocuk kitabı" olduğu algısı yerleşiyor. kuzenlerim falan ortaokulda deli gibi harry potter okuyorlar. onların yaşına bakınca harry potter kitaplarının çocuklar için olduğu algısı yerleşiyor.

ben ise o dönemde doktora tezi ile uğraşan, kendisini bilime adamış (görseniz her gün bir atom parçalıyorum) bir idealist gencim. okuduğum kitaplar genelde siyasi yönleri de bulunan ama aslında dandirik, üfürükten sosyalizm övücüsü kitaplar. dünyaya böyle de ciddi bir perspektiften bakıyorum.

sonra yurttaki oda arkadaşlarımdan biri -benden ciddi olmasın ama çok ciddidir- harry potter filminin vizyona girişinden falan bahseditor laf arasında. 3dk önce tavla oynarken ülkeyi kurtardığım adam harry potter diyor bana. yaşadığım travmayı tahayyül edemezsiniz.

-ulan o kapıyı niye aldın şimdi ne gerek vardı
+abicim sen kendi zarına bak ya, hadi abicim hadi...
-bu arada harry potter'ın vizyon tarihi belli olmuş.
+... (cevab veremedi)

işte beynimde ilk kıvılcım orada çıktı ama bunca yıllar öyle bir kuruldum ki bu seriye karşı en ateşli yericisi benim.

+abi sen ciddi misin ya? kazık kadar adam harry potter mu izliyorsun?
-kitaplarını okudum. filmini de izlerim ne olacak ki? al sen de oku lan çok seversin. tam senlik kitaplar aslında.
+ben sana hiç bir şey demiyorum... elimi bile sürmem o şeylere ben.

sonra tabii içimde bir merak. bu kadar cool takılan adam harry potter okumuş, filmleri takip ediyor. acaba yanılıyor olabilir miydim? yok canım, ben aşırı mantıklıyım, ben çocuk kitabı diyorsam kesin çocuk kitabıdır.

öyle olmadı. bir gün taksim'de o yky'nin önünden geçerken daldım içeri. ilk kitabını aldım serinin. heyecanla kasaya gittim, siyah poşet istedim ki ne aldığım belli olmasın. olmadı gazete kağıdına falan sarın dedim ama deli muamelesi gördüm. neyse, kredi kartıyla ödemeyeyim bari de ne aldığım belli olmasın diyerek cebimdeki son parayı verdim kitaba.

abartmıyorum bak. abartıyorsam bir daha sabah kahvaltısında pişi yemek nasip olmasın (şu an karnım aç ve bundan daha büyük beddua gelmedi aklıma), yaklaşık 36 saat içinde ilk kitabı bitirip serinin geri kalan bütün kitaplarını satın aldım yky'den. ama nasıl gizli okuyorum. o sıralar sevgilim mevgilim olsa aldatıldığını düşünür. yurda geç gidiyorum, kimseyle görüşmüyorum. elimde harry potter kitabı ile bir tanıdığa yakalanmamak için salak saçma yerlerde okuyorum derken 2 buçuk haftada falan doktora tezine bir harf yazmadan harry potter serisini bitirdim.

ilk işim o çok ciddi yurt arkadaşıma durumu itiraf etmek oldu. ama tabii erkekliğe bok sürmemek için çok da beğenmemiş gibi havalardayım. gerçi ne dersem diyeyim bütün seriyi 2 buçuk haftada bitirince beğenmemiş gibi yapsam da kimse inanmaz.

sonra bu çocukla oturduk torrentten bütün filmleri indirdik. bir de iki günde oturup bütün filmleri izledik.

şimdi birinci kitapla ilgili bir de koleksiyonum var. birinci kitabı bulabildiğim dillerde alıp koleksiyon olarak saklıyorum.

şu an için elimde ingilizce, almanca ve italyancası var. bu ay belçika'ya gidecem, eğer olur da flamancasını falan bulursam efsanevi bir katkı yapmış olacam koleksiyonuma.

ama bence hala çok da şey bir şey değil yani harry potter. o kadar de şeyolmadım ben.

devamını okuyayım »
12.06.2018 22:04