lifeonmars

  • 240
  • 3
  • 0
  • 0
  • 2 hafta önce

hipomani

benim de bir sene kadar önce yaşamış olduğum ve psikiyatrik tedavi gerektiren bipolar bozukluk. psikaytr'lar bu hastalığı 'iyi huylu' olarak tanımlarlar. genetik ve mevsimsel olabilme ihtimali fazladır. uyuşturucu madde kullanımının etki ettiği yaygın olarak bilinsede çok fazla etkisi olduğundan söz edilemez. (en azından benim psikiyatristim öyle söylemişti.) genelde zor dönemlerden geçildiğinde , hayatınızı etkileyecek kritik kararlar vermeniz gereken aşamalarda veya büyük bir yalan söyleyip ortaya çıkmasından endişe duyduğunuz anlarda kendini gösterebilir.

kendi tecrübe ve yaşadıklarımdan faydalanarak yazacak olursam, başlangıç aşaması, nirvana aşaması ve çöküş aşaması olarak 3'e ayırabilirim ki bu toplam süreç kişiden kişiye göre değişebilir olmakla birlikte yaklaşık olarak 1-2 ay kadar sürebilir ancak hasta olduğunuzu anladığınız süreç benim 'nirvana süreci' olarak adlandırdığım ve yaklaşık 10 gün kadar süren dönemdir. uykusuzlukla başlar , yatağa yatarsınız uyumak istersiniz ancak kafanıza türlü fikirler düşünceler doluşur bunların illa olumsuz manada olması gerekmez herhangi bir durum hakkında saatlerce düşünüp bununla ilgili kafanızda fikirler üretirsiniz. ilk başlarda bunun normal bir durum olduğunu bazen uykudan önce böyle düşüncelerle kafanızın meşgul olabileceğini düşünerek aldırış etmezsiniz zor da olsa uykuya dalabiliyorsunuzdur. bu durumu takip eden gecelerde aynı 'beyin fırtınası' tekrarlanmaya devam eder bu kez farklı olan sizin üzerinde düşündüğünüz konularda ki kendi çapındaki fikirleriniz harika gelmeye başlamıştır, kalkıp bunları not eder ve kendinizi inanılmaz zeki hissetmeye başlarsınız ki benim bu dönemde kendi kendime - lan ben bunu nasıl düşünebildim - dediğim zamanlar olmuştu. uyku sorunu artmaya devam etmekle birlikte uyuduğunuz zamanlarda da bir kaç saat yatakta kalmaya başlarsınız.

'nirvana sürecinde' ise uykusuzlukla birlikte bir iştahsızlık başlar. hiç acıkmamaya yemek yeme ihtiyacı duymamaya başlarsınız , ardından özgüveniniz artar ve çok konuşmaya başlarsınız ve bu konuşmalar genelde yüksek seste olur. öyle çok konuşursunuz ki konuşacak bir şey kalmaz ama siz susmak yerine aynı şeyleri tekrar edip durursunuz. çevrenizdeki insanlar bunu gözle görülür bir şekilde farkedebilir. eğer sigara kullanıyorsanız daha fazla sigara içmeye başlar ve daha çok para harcarsınız. paranın değeri sizin için herhangi bir kağıt parçası kadardır. inanılmaz bir sosyalleşme isteği ve yeni insanlarla tanışma isteği doğar , cesursunuzdur. her şeyi bildiğinizi , çok zeki olduğunuzu ve başaramayacağanız herhangi bir şey olmadığını düşünürsünüz. bunun dışında açık sözlüsünüzdürde kimseden lafını sakınmaz bir şeyi yüzüne söyleyebilirsiniz, harika espriler yaptığınızı ve harika bir insan olduğunuza kendinizi inandırırsınız. aslında öyledir de çünkü gerçekten güzel espriler yapabilir belli konularda sanki uzmanmış gibi konuşabilir ve karşınızdakinizi etkileyebilirsiniz. uyumuyor , yemek yemiyor , fazla sigara içiyor ve inanılmaz bir enerji harcıyor olmanıza ve normal şartlar altında inanılmaz soluk ve çirkin görünüyor olmanıza rağmen siz aynaya baktığınızda kendinizi inanılmaz güzel ve yakışıklı bulabilirsiniz. bir kaç gün sonra kafanızda oluşan düşünceler hızla günlük hayatınızı etkilemeye başlar. şöyle ki biriyle konuşurken aynı zamanda beyninizin içinde konuşan bir diğer kişiyide dinliyor olursunuz , kafanızın içinde sürekli bir şeyler söylüyor , üretiyor ve fikirler veriyordur böylece siz ona odaklanıp karşınızdaki insanı unutursunuz ve doğal olarak odaklanma sorunu ortaya çıkar. hipomani nöbeti esnasında hasta olduğumu kabul etmemiş olan ben -ki genel olarak bu hastalığa yakalanmış kişiler bunu reddeder - o aşamada hasta olduğumu kabul etmiş ve psikiyatriste gitme kararını vermiştim. 10 günlük inanılmaz bir enerji ve haraketlilik anından sonra 'çöküş dönemi' başlar ki bu işin en berbat kısmıdır.

bu süreci 'uyuşturucu maddeler' ile örnekleyebiliriz. tıpkı bir madde kullandığınızda kendinizi , hafif, mutlu , özgüvenli hissettiğiniz gibi maddenin etkisi geçmeye başladığında kendinizi ne kadar berbat ve perişan hissediyorsanız hipomani'nin de nirvana süreci ve çöküş sürecini ondan kat ve kat güçlü ve sert hissediyorsunuz. en tepedeyken birden magma'ya çakılmak gibi bir duygu. tüm özgüven kayboluyor, mutluluk duyguları yerine hüzne ve depresyona bırakıyor. intihar vakalarının ne kadar olduğunu bilmemekle birlikte bu hastalıkta olan intihar vakalarınında hepsinin bu süreçte olmuş olabileceğini düşünüyorum. bu süreçte yalnız kalmak isteyebilir , günlerce uyuyabilir ve aynaya hiç bakmayabilirsiniz.

hastalığı atlattıktan ve normal hayata geri dönüş yaptıktan sonra ise yaşadığınız deneyimi bir avantaja veya dezavantaja dönüştürebilmek sizin elinizde. ben bu süreçte bir çok şey öğrendiğimi ve hayatıma olumluda bir katkısı olduğunu söyleyebilirim. siz de kendi hayatınızı hipomani'den önce ve hipomani'den sonra olarak ikiye ayırabilirsiniz...

ben her şeye rağmen kendimi, bazen o deneyimi tekrar yaşamak isterken bulabiliyorum. rüya gibidir ama sonsuz olamayacak kadar da gerçektir.

devamını okuyayım »