limoni

  • 115
  • 0
  • 0
  • 0
  • 13 yıl önce

closer

son zamanlarda seyrettiğim en iyi filmlerden biri.
bunun nedeni de tabii ki tiyatro oyunu olması ve çok iyi diyaloglara sahip olması.
ayrıca mike nichols kişileri,kişilikleri ve karakterleri işlerken bunların görünen yönlerini değil,
gizli kişiliklerini sergilemeyi seviyor.
çok güçlü olmasını doğal olarak beklediğiniz karakterlerin zayıflıklarını ortaya koyuyor.
güçsüz düşündüğün insanların nasıl da güçlü olduğunu söylüyor sana.
özellikle clive owen çok başarılı bir oyunculuk sergiliyor,
oynadığı insana kaba kuvveti yakıştırıyorsun,
ama onun kaba kuvvete ihtiyacı olmadığını akıllı ve zeki olmanın intikam içinde acı vermek(acı çekmek)içinde daha etkili olduğunu gösteriyor.ve zayıf ve parlak zekalı da değilsen elinde sadece gözyaşları ve şiddet kalıyor.jude law'ın aynalara baktıkça kendi ile ve gerçekle gözgöze gelmesi güzeldi.
ilk defa bir filmde julie roberts'ı gerçekten başarılı buldum.natalie portman aldığı ödülü hak etmiş,yabancı olmanın insanı nasıl özgür kıldığını unutulmaz bir giriş ve bitiş sekansı ile vermiş.

devamını okuyayım »