lovexile

  • azimli
  • anadolu çocuğu (326)
  • 2372
  • 22
  • 18
  • 3
  • bugün

ufo gören sözlük yazarları

elbette kimse inanmayacak. ben yine de yazayım.

1994 yılında, rusya'nın batı sibirya'sında novokuznetsk şehrinde yaşarken; yine rusya'nın uludağ'sı sayılan seregeş ilçesine hafta sonu kayak ve tatil için gitmiştik. buradan dönerken, 2 türk arkadaş, 2 rus hatun bir arabanın içinde mahsur kaldık.

akşam saatleri dememe gerek yok, ocak ayıydı ve günde 4-5 saat tam aydınlık oluyordu. öğleden sonra 3 gibi yola çıkmıştık, gideceğimiz yer yaklaşık 150 km ötedeki novokuznetsk şehri...

yaklaşık 50-60 km yani 1,5 saatten fazla zaman, yol katettik. yol dediğim de asfalt değil elbette. altı asfalt üstü bilmem kaç cm veya metre kar... dağ çevre komple beyaz olduğu için loş bir aydınlık var ama gün ışığı aydınlığı yok. nerede olduğu belli olmayan ay'ın beyaz kara yansıması ile oluşan hafif bir aydınlık.... yolun tek kenarı ormanlık, diğer kenarı düz alan... biz önde, arkadaş aracı kullanıyor, ben arada bir camdaki buharı siliyorum, kızlar arkada, kah uyuyorlar kah mırıldanıyorlar, sohbet muhabbet...

küt dedi motor sustu. arkadaşımla birbirimize korkuyla baktık. zira çıkarken benzini fulledik, akü zaten tam zira araç yeni, lastikler sağlam, sike sike çivili lastik zaten, motorun durması lastikle alakası yok, ne olabilirdi. dışarısı eksi bilmem kaç, hafif bir rüzgar var, yol dümdüz bembeyaz.

cep telefonu zaten yok, telefon yok, dağ başındayız, daha doğrusu çevrede yaşam alanı yok. neredeyiz, novokuznetsk'e mi yakınız, seregeş'e mi bilemiyoruz. aracı kullanan arkadaşım çaresizce araçtan indi, ben de indim. arkadaşım araçtan 3-5 adım bilinçsizce uzaklaşırken gökyüzünde bir ışık belirdi, ama ne ışık.

uçak desek değil, siktiğimin dağında motor gürültüsü yok. değil motor sesi, çıt yok lan! amk. rüyada mıyız, götümüz mü açık kaldı, hayal mi görüyoruz altımıza edip hayatımız film şeridi gibi geçip giderken, kızlar araçta çığlık çığlığa.

yaklaşık 30-40 saniye miydi bilemiyorum, havada asılı kaldı. geldiği sessizlikle de çekip gitti...

büyüklüğünü ve neye benzediğini tarif edecek olursam; ne tam yuvarlak, ne kare. beşgen, altıgenimsi bir cisim. büyüklüğü 8-10 metre de olabilir, 20-25 metre de. bize yakınlığı 100 metre ya var ya yok. ışığı nerden geliyordu vs. inanın bilemiyorum. amk 26 yıl öncesini anlatıyorum. bizim o sıralar yaşımız 27-28

sessizce araca geçip oturduk, arkadaşım bana bakıyor ben ona. konuşmaya gücümüz yok. bir yandan o neydi lan, bir yandan dağ başında kaldık korkusu, farkında olmadan, sanki bunca olay yaşamaşısz gibi, kontağı çalıştırdı. araç çalıştı, gaz aldık yola devam ediyoruz. gelene kadar ses yok. sanki daha önce onlarca kez şahit olmuşus da bu onbirinci gibi...

bize kimse inanmadı.
ta ki, 2007 yılında, moskova'da uzay araştırmalarından birine denk gelip anlatana kadar.
bir tek o inandı. sık sık o bölgede; novokuznetsk, taştagol, barnaul, novosibirsk, irkust gibi şehirlerin kırsal bölgelerden ihbar, haber aldıklarını vs anlattı.

bir de siz biliyorsunuz.

arkadaşım, 2001 yılında rahmetli oldu. mekanı cennet, ruhu şad olsun.

edit: imla

devamını okuyayım »