meritamon

  • ağır abi (465)
  • 522
  • 0
  • 0
  • 0
  • 7 yıl önce

düşünmekten uyuyamamak

kötü, çok kötü hissedilen zamanlarda yapılmak istenen en birinci şey uyumaktır*. amma ve lakin işte burada bahsi geçen düşünmek* izin vermez insana; bırakmaz ki bi uyusun. yani çok düşünceli ise kişi, uykuya bile sığınamama halidir düşünmekten uyuyamamak. uyku bile almaz insanı. uyku bile gelmez yanımıza. uyuyamadıkça daha da sokulur düşünceler. hele de düşündüğünüz olay, her ne ise artık, içinizi parçalayan, size kafayı yedirecek bir noktaya geldiyse ekstra bir dayanılmaz olur durum. uykuya düşmeyi beklerken düşüncelere doğru uzun uzun düşersiniz. düşülür. düşülür kaçamazsın. düşersin. düşüyorum.
"düşüyorum. biliyorum, düşüyordum. geç fark ettim biliyorum. dayanamıyorum artık. her an her dakika saniyesine kadar öldürdü beni. ölüyorum. sanıyorum. ölmüyorum ama. sarıldığım bir şeyler var. varlığını tam hissedemiyorum ama, çok küçük. sadece ölemeyişimden anlıyorum. deliriyorum. hemen uykuya dalmam lazım yoksa çıldırırım. çıldırıyorum. daha kötüsünü gördüm mü? bilmiyorum. sanmıyorum. yaşamak için nefes almam lazım; alamıyorum. ama ölemiyorum. kaldıramıyorum bunu yapamıyorum. yapamam dedim, yapamıyorum işte. bu çok ağır. tahmin ettiğinden daha çok “kaldıramıyorum”, daha ağırı yok, küçüğüm ben, eziliyorum. ama ölemiyorum. çırpınıyorum aşağılarda, hissediyorum. kaldırmaya uğraşmıyorum ama; kaldıramam biliyorum. uyuştum artık dışarıda yaşamıyorum. dışım ölü, dışarıda kimse yok. hiç kimse. içimde düşüyorum. içim bomboş. içim karanlık. içimde hep aynı müzik. sigara dumanı dolu içim, hep aynı dumanı soluyorum. içimde hiçbir şeye yer yok, düşünemiyorum bile. beynim içimde değil. içimde kanım akmıyor, dışıma taşmış. dışımda hiçbir şey yok, dışarıda yaşamıyorum. kukla gibiyim, kollarım bacaklarım benim değil. birisi oynuyor benle. hala aynı müzik durduramıyorum. sinirleniyorum. ama bağıramıyorum. ses çıkaramıyorum. söylenmek istiyorum, yapamıyorum. kuklayım ben. içim ıslak, kurutamıyorum. çürüyorum, çok yavaş çürüyorum. daha ne kadar çürürüm? ne zaman çarparım yere, artık çarpmak istiyorum. ama bitmiyor işte, düşüyorum hala. daha ne kadar düşerim? ne kadar daha dayanabilirim buna? neden ölmüyorum? yalvarıyorum. gücüm yok hiç. hiçbir şey yapamıyorum. bunları kaldıramıyorum, dayanamıyorum.
bana bunu yaptığıma inanamıyorum." derken, buradan... (bkz: ağlarken uykuya dalmak)

devamını okuyayım »
18.11.2006 23:12