mermeignacio

  • 1146
  • 7
  • 5
  • 0
  • evvelsi gün

gabriel garcia marquez

bombok oldum. sigara içmek istiyorum marquez ama yüzüme krem sürdüğüm için yapamam. bütün duman gözeneklerime yerleşir. yaşamanın, hayatta olmanın bana ne gibi bir faydası vardı ? sen benim sana karşı hissettiklerimi bilemezsin. hiç bilemeyeceksin de. yalnız başıma eski evimde seni okurken hissettiklerimi, bana verdiğin o büyülü hüznü, o okuma arzusunu, o mutluluğu bilemezsin. seni her yerde okudum ben. bunları yazarken ağlıyorum, evet, kabul ediyorum reglin de etkisi var ama hep bugünden çok korktum ben. istedim ki sen hep yaz, hep bana yardımcı ol. bencilceydi bu tabii, seni rüyamda gördüm, salvador allende'yi de. allendeyle konuştuk, isabel allendeyle de konuştum ben. sen benim aklımdan geçirdiğim o orantısız bütün aşk hikayelerinin gerçek olduğunun kanıtısın. büyüleyici gerçekliksin sen. dedikodularsın latin amerikadaki bilmem ne teyzenin ağzından dökülen, rüzgarsın sahil şeridinde, sevişememeksin yasaklardan, gizli bir öpücük, bir mektup verip kaçma, bir mektubu sonsuza kadar beklemek, savaştan kaçmak, gizlenmek, sonbahar yaprakları, kan davası, birini hiç gelmeyecek ve hiç senin olmayacak olsa bile, hayatına mantığınla devam ederken beklemeye devam etmek, defalarca ihanete uğramak ve çok kirletilmiş olsa da ruhun kötü sözlerle, bir gün birinin iyiliği altında ezilmeksin sen. bana çok kez sarıldığını biliyorum. yatakta uzanıp ahşap kaplama tavanıma baktığımızı ve gülüştüğümüzü de biliyorum. benim yalnız ve berbat geçmiş günlerimde beni dinleyen yazar arkadaş, amca, dede, akıl hocasısın. ben senin yazdıklarına inandım. aşka ve öbür cinlere inandım. lanetlenmiş ruhlara, yapılmış kara büyülere, bozulmuş büyülere ve olması imkansız gözüken bütün aşklara. böylede yaşamaya devam edeceğim, fıtratım böyle. şimdi senin için bir müzik çalacağım ama içimden. içinde çellonun, piyanonun olduğu bir müzik. bir pencerenin önündeyiz, rüzgar esiyor. o burnunu aşağıya sarkıtan gülüşünle bana bakıyorsun.

devamını okuyayım »
17.04.2014 23:50