mr easy

  • 242
  • 7
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

ekşi itiraf

bir insanın kendisiyle olan kavgası ne kadar sürer?

aslında yıllarca süren bir iç çatışma hâli, insanın ruhunu ne derece yıpratırsa o derece yıpranmışlık hissi var. bazen ben gâlip geliyorum bazen kavgam. öyle ki günlük ilişkilere yansıyan bir durum bu. o sebeple insanlarla da hep bir çatışma hâlinde olmak yorucu. acaba bu ruh hâli normal mi değil mi onu bile bilmiyorum. kum torbasını dövüp duran bir boksör gibi hissediyorum kendimi. sanki hırslı hırslı yumruk sallayıp boşa yoruluyormuşum gibi geliyor. oysa ben ne bir boksörüm ne de bir kum torbam var.

bir insan nereye giderse gitsin kaçamayacağı tek şey kendisidir diye bir söz okumuştum yıllaar yıllar evvel. şimdi düşününce "kaçıyor muyum lan yoksa? kaçıyorsam neyden kaçıyorum?" soruları bir süredir kafamda dönüp duruyor. aslına bakılırsa bazı konularda kendime karşı pek dürüst değilim. bunun da ayan-beyân farkındayım. nedense kabullenmek istemiyorum. "ben böyle bir insan değilim, olamam." diyorum kendi kendime.

böyle düşüncelerle kendimi çok yollara vurmuşluğum vardır. ıssız bir koyda, in-cin top oynar bir ormanda veyâhut bir dağ başında kendimle başbaşa kalarak çok defa sorgulamışımdır kendimi. defalarca da gözyaşlarımı akıttığımla kalmışımdır. acaba diyorum çok mu derinlerde sorun? bu kadar mı kötü bir şeydi ki hiç hatırlamamak üzere derinlere attım bu sorunu? o yüzden mi bu kadar çok içiyorum. böyle sorular kafamda dönüp duruyor uzun zamandır. iyi ki deniz var da biraz olsun huzur bulabiliyorum.

her neyse. şu an ay o kadar güzel parlıyor ki kıpkızıl. kim bilir kimlere hangi hisleri yaşatıyor? şu güzel ortamı bozmayayım diyorum. bir insanın kendisiyle olan kavgası ne kadar sürerse o kadar zamandır yaşıyorum işte. gerisinin ne önemi var? ayrıca kimin umurunda ki? hayat dediğimiz şey anlık mutluluklara ait bir zaman dilimi değil mi ki? öyleyse biraz tadını çıkarayım.

https://youtu.be/j30qveds9ai

devamını okuyayım »