nazocuk

  • 468
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen ay

tek çocuk olmak

yaş büyüdükçe artan sorumlulukların altında ezilmek, kaldıramamaktır.

bugün babamın 28 yıllık arkadaşının evine taziye için gittim. çocukken dondurmalar, gazozlarla pohpohlayan daha iki ay önce açma bunu git bana ver diyip elime gazete kağıdı içinde viagra tutuşturan dünyanın en neşeli adamlarından birisi artık yok.

tek bir oğlu var herkesin sen artık güçlü olmasın annene destek olmalısın diyerek ağlamasına bile engel olduğu.

yeni ameliyat olan babama ölüm haberini vermek te bana düştü.

işte bu tek çocuk olmak, çok güçlü olmak, çok yalnız olmak, zor gününde dayanabileceğin bir omuz, senin kadar acı duyan birine sahip olamamak.

o, zor zamanlarında ona koşulsuz destek olan herşeyini paylaştığı en yakın arkadaşını kaybetti, ben, benimkinin ölüm korkusuyla bir senedir yaşıyorum.

annelerimiz var, sevgililerimiz eşlerimiz var. annelerimizin sorumluluğunu almak zorundayız, yanımızdaki insansa asla bizim gibi hissedemez.

gözlerine baktım çıkarken babası kadar ölüydü,

bir daha baktım benim gözlerimmiş onlar..

devamını okuyayım »
08.07.2010 23:29