necati hakan erdogan

  • 78
  • 1
  • 1
  • 0
  • dün

tramvay ikilemi

aslinda her gun yuzlerce, binlerce kez verdigimiz ahlaki kararlarin, bu kez basitlestirilerek onumuze sik olarak sunulmasindan ibaret. zaten hayat dedigimiz sey de zaten bu basit deneye parametre eklenmesinden ibaret: dogru seyi yaparsam isten cikarilacagim, yapmazsam baskasi yanacak ne yapmaliyim? en yakin arkadasim baskasina kotu davraniyor ama bana yarcimci oluyor, onu kotuluk yaparken durdurmali miyim?

deney, bu ikilemimizi basitlestirildigi icin mantiksizlik da cok rahat gorulebiliyor: mantigi ve duygulari birbiriyle celisen, ve saglikli kararlar almasini sik sik engelleyen canlilariz. robot degiliz, hormon ve duygularinin uzerine bellek hucreleri eklenmis bir yapiya sahip olan beynimiz, her karar asamasinda cok partili bir meclis gibi kaos icinde kaliyor, ust beyin "dogru olan bu, toplumsal davranmaliyiz" derken ic beyin hucrelerimiz "peki ya dogru olani yapar da ac kalirsak ne olacak?" diyor, onlar konusurken ilkel ic beyin hucrelerimiz hormonlarimiz araciligiyla darbe yapmaya, kontrolu ele almaya calisiyor.. ortada bir ahlak yok, sadece hayatta kalmaya hangi davranisin daha uygun olduguna karar vermeye calisan bir mekanizma mevcut.

bunu begenenler heinz'in ikilemi'ne de goz atsin.

devamını okuyayım »
05.12.2016 02:52