nimo

  • 226
  • 0
  • 0
  • 0
  • 2 ay önce

annenin ölmesi

hayatınızın ortasına daimi bir hüznün oturması, eve her girişinizde soğuğun ve sessizliğin yüzünüze vurmasıdır.
eve geç geldiğinizde kızmasını özlersiniz, ortalığı dağıttığınızda bağırmasını; kahkahasını, sesini, kavgalarınızı özlersiniz.
her gece rüyanıza girmesi için dua edersiniz, rüyanızda sınırlı bir zaman içinde sizi görmeye geldiğini görürsünüz. " anne bunu nasıl yapıcaktım? anne şu nerdeydi, bu nerdeydi" diye peşinden koşup destek almak istersiniz.
" akşama ne var acaba" diye eliniz telefona gittiğininde, telefonun ucunda kimsenin olmadığını hatırlarsınız, evin ıssızlığını hissedersiniz.
o akşam, halil ibrahim sofrası da olsa evde,boğazınızdan birşey geçmeyeceğini bilirsiniz.

devamını okuyayım »