nintu

  • 402
  • 0
  • 0
  • 0
  • 2 yıl önce

akdeniz heykeli'nin kolunu kırmak

cocuklugumun 6-8yas doneminde gordugum ilk ve tek melekti, bu yuzden ona olan sevgim sadece benim ozelim ,resim yapmaya ilgi duymam yada universite de okudugum bolum ona duydugum hayranliktan,eski yerinden kayboldugunda hissettigim endise,sonra ykp tasinmasi ,kuytuda kalmasina uzulmem, ıbm binasina her gittigimde cocuk ruhumla ona merhaba demem, sanki uzaktaki sevdigin birini takip eder ziyaret eder gibi ,diyorum ya, size sacma gelebilir ama bugune kadar kendime sakladigim en ozellerimden biri,zira varligimla ilgili.
bugun ogle yemeginde haberi gorunce, onu otobusle gecerken ilk gordugum ruhum ,6 yasindaki benin can yangisi.
saatlerdir, is guc kosturmam,deli gibi ozleyip gordugum sevgilim ,silmedi.
ben bu ulkede guzellik gormeyen ,agaci kopegi kediyi sevmeyen adamlarla nasil yasiyorum,
bu insanlar hayati nasil algiliyor ,nasil bakiyorlar gokyuzune ,martilara,denize,,hic mi yildizlarin isigini ozlemezler,nasil seviyorlar ,hangi ruhla seviyorlar annelerini,eslerini,bebeklerini,
bu nefret duygusu ile nasil yasar insan aklim almiyor.
cok uzgunum ,bahanesi israil olup guzel olani parcalayan bu yaratiklara kizgin.medya ya fb ta israil i boykot etmek yerine yahudi dusmanligi propagandasi yapanlara,
akdeniz e zarar veren bu yaratiklara ne ailesini ne de vatanini emanet eder akli olan insan,oysa benim hayatimi emanet edecegim yahudi ,suryani,ermeni dostlarim var.din yok vicdan var,
tanim;el,kol,ve diger uzuvlardan ibaret olan yaratiklarin ,hayata dunyaya kendilerinden daha cok guzellik katan bir esere yaptiklari eylem.

devamını okuyayım »
18.07.2014 20:36