no country for old men

  • 1413
  • 39
  • 15
  • 0
  • dün

ateist olacağım diye korkuya kapılmak

bir keresinde oldu, ernest hemingway gibi sadece geceleri inanıyordum tanrıya, onu kaybettiğimde hemen dehşete kapılıyor ve beni bırakmaması gerektiğini söylüyordum. gündüzleri ateizme varıyor gece kendimi toplayıp tekrar teist oluyordum. şimdiyse korku içindeyim. uzay boşluğuna bakınca bazen müthiş bir ıssızlığın içinde buluyorum kendimi, varoluş o kadar soğuk ve umursamaz ki.... sonra bütün bu olup bitenin aptalca bir oyun olmasına gönlüm razı olmuyor. pascal, descartes, kierkegaard ve dostoyevski yanılmış olamaz diye, düşünüyorum.

neyse.... yarın cuma, namaza gidip ona biat ettiğimi bir kez daha söylemek istiyorum lakin korku içindeyim.

ben buradayım sevgili tanrım sen neredesin

devamını okuyayım »
23.11.2017 21:19