pagliaccioni

  • 18
  • 2
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

seferihisar

hayatımın aşkıyla ilk defa karşılaştığım, izmirin şirin ilçesi.

akarca sahilindeki tatil tesisinde cankurtaran olarak çalışırken tanışmıştık onunla:) o 14 bense 18 yaşlarındaydık. haliyle hiç bir şey olmamıştı aramızda. ben genç o ise çocuktu sanki. aradan sekiz sene geçti, üniversiteden mezun olmuş bir mühendis olarak istanbul'da çok uluslu bir firmada çalışıyordum. bir akşam kafam attı, bir şeylere sinirlendim sanıyorum. ertesi gün askerlik şubesine gidip tecilimi bozdurdum ve askere gittim. kısa dönem beklerken, uzun dönem yedek subay çıktı, üstelik meslek sınıfı olmadığım için 3 ay sınıf okulunda bulunacaktım. ne mi oldu? en son karşılaşılabilecek yerde, askerde tekrar karşılaştık. subay olmuş, harp okulunu yeni bitirip sınıf okuluna gelmiş bir teğmendi. birbirimizi hatırladık, bir kaç defa ayak üstü konuştuk o kadar. sonraki 9 ay kırklareli'nde kıtada geçirdim. hiç konuşmadık, haberleşmedik, zaten telefonlarımızda yoktu birbirimizde. askerliğimi bitirip izmir'e döndüm. planım bir kaç ay tatil yapıp istanbul'a gitmekti. o da izmirliydi ve ilk görev yeri olarak izmir'e atanmıştı. tekrar karşılaştık. bu defa, elimize geçen fırsatı geri tepmedik. buluştuk, görüştük. buluşmaya giderken, "kiminle buluşacaksın?" sorusunu soranlara, askerlik arkadaşımla diyordum. kimse bir kadın askerlik arkadaşım olacağını düşünmedi:) sonuç mu? hayatımın aşkını 18 imde tanımışım ama haberim yokmuş. iki çocuğumun annesi, hayatımın ışığı sevgili hayat arkadaşımı buldum ben seferihisar da.
bir yazlık alıp, emekliliğimizi orada geçirmek umuduyla...

ayrıntılara girmedim ama bu haliyle bile bu güne dek bizimki kadar özgün bir aşk hikayesi duymadım. çok şanslıyım sözlük:))

devamını okuyayım »