parasite

  • 165
  • 10
  • 1
  • 0
  • 6 gün önce

ben bir kürtle asla çıkmam

intiharı tümüyle bireysel bir olgu olarak kabul edip sonra bireysel saydığınız nedenleri yargılayamazsınız.

yapamayacaklarınızın devamına geçeyim.

ırkınız, dininiz, cinsiyetiniz, cinsel yöneliminiz, fiziksel engeliniz vs. nedeniyle dışlanmadığınız bir toplumda yaşarken aynı toplumda bu nedenlerden dolayı dışlanan insanın bu dışlanmaya verdiği herhangi bir tepkiyi “ben olsaydım” üzerinden geliştirdiğiniz bir örnekle eleştiremezsiniz. denk örnek kurmayı becerebilmeniz halinde de sırf siz daha farklı tepki vereceğinizi beyan ediyorsunuz diye bir insanın yaşadığı buhranın ciddiyetini, intihara sürüklenmiş olduğu gerçeğinin önemini kaybetmesini bekleyemezsiniz.

toplumdan dışlanmış insanın intiharı toplumsal bir sorundur. toplumdaki ırkçığı görmezden gelerek bu insanın intihar gibi uç bir noktaya itilmesinin tüm günahını onu dışlayan, yaralayan son ırkçıya yükleyemez, kendi elleriniz temizmiş gibi ahkam kesemezsiniz.

“ben bir kürtle asla çıkmam” cümlesini ve bu cümleyi ama sesli ama sessiz dillendirebilecek kafa yapısını normal buluyor olmanız ırkçı oluşunuzla basitçe açıklanabilen bir durum. istemediğiniz insanları reddedebilme özgürlüğünüzle bir insanı istememe nedeniniz birbirinden bağımsız şeyler. nedeniniz ne olursa olsun istemediğiniz noktada kimsenin nedeninizi sorgulama ya da nedeninizi uygun bulmayıp sizi istemediğiniz bir şeye zorlama hakkı yok. (iğrenmek serbest ama umursama ön koşulu var) işveren değilsiniz, işe alım yapmıyorsunuz. sizinle birlikte olmak her insanın sadece insan olduğu için kazandığı bir hak falan da değil. nedeninizin ırkçılık olması sizi istemediğiniz biriyle birlikte olmaya zorlayamaz yani, sakin. istemediğiniz kişiyle birlikte olmamanız gibi doğal bir durum da ırkçılığınızı haklı kılmaz. oradan yürümeyin.

kendi rızasıyla yaşamaktan vazgeçmiş bir insanın nedenlerini tümüyle anlamamız imkansız. olası nedenler üzerine laf kalabalığı yapma ve kendi penceremizden her şeyi bilirmiş gibi bu nedenleri yargılama dangalaklığına düşmemeyi başarabiliriz. insanın hayattan vazgeçmesi, kendini öldürmeye cesaret edebilmesi, bu eylemi sonuca ulaştırabilmesi büyük bir çaresizlik ya da kararlılık istiyor. insan o noktaya kolaylıkla ya da tek başına da gelmiyor. toplum bireyi böylesi bir uç noktadan kurtarma ya da onu o uç noktaya itme gücüne sahip. gündelik hayatta artık farkına bile varmadığınız ufak dangalaklıklarınızı, ırkçı söylemlerinizi, homofobi/transfobinizi, düşmanlık ve nefret akan dilinizi hafife almayın.

devamını okuyayım »