pavese

  • 487
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen ay

ekşi itiraf

bir pazar. yeni bir pazar; ancak diğerleri gibi bir pazar. nefesim bir sessizlik. mutsuz muyum? evet ama özel bir mutsuzluk değil. genel bir bitkinlik arasında hep canlı duran bir mutsuzluk. hep geldiğim yerlerdeyim, bildiğim...insanlar çok kalabalık. benim içim tıka basa boşluk. bir gülümseme anı istiyorum kendim için, biraz ısı, zıplayabileceğim bir yer yatağı. sonrası boşluk. hayallerde bile tıkanıyorum. ıslık çalmayı bilmiyorum, sevmeyi beceremiyorum, sevilmeyi umursamıyorum, ölmeyi deneyemiyorum.

koca şehirde kimsesizim. şehir kimsesiz olunabilecek kadar büyük mü gerçekten? rönesansı anlatmak istiyorum. becerebilecek miyim? sevmeyi beceremiyorum, rönesansı anlatmayı nasıl becerebileceğim. kuşlarla konuşmalıyım. onlara uçmak isteyen kedilerin planlarını anlatmalıyım. çocukların kanatlardan uçurtma yapma ütopyalarını söylemeliyim. kuşları bulamıyorum. her yerde aradım kuşlara denk gelemedim. sorabileceğim kimse yok. martıları erken ölen bir şehirde kuşları aramak delilik. hem kış geldi. belki başka ülkelere gitmişlerdir. kedileri seven deniz kızından korkmuşlardır belki. kedileri sevmek kuşları sevmeme dili değil ki. onlara anlatmalıyım. koca şehirde kimsesiz bir delilinin kuşları araması delilik. üstelik sorabileceğim kimse yok.

dün, sokaklarda görünce yüzlerini tanıyabileceğim insanlar aradı. yüzlerini gördüğümde tanıyabileceğim insanların planlarına dahil oldum bir hafta boyunca. sonra o planları bozdum. kedilrerin ve çocukların planlarını da biliyorum üstelik. sahi kimsesiz bir denizkızının ötekilerle içmesi de, planlarına dahil olması da gereksizdi. şimdi yalnızlıktan dem vuramam. çalan telefonları açmadım. telefonları açmak neye yarar. yolda, sokakta gördüğümde sadece yüzlerini tanıyabileceğim insanlardı sadece onlar. herkes öyle değil mi zaten? herkes herkes için çoğu zaman öyle evet.

neden? bir süre çok sordum bu soruyu. neden? nedeni yok. neden? neden arama. neden? nedeni önemsiz. nedeni önemsiz mi? hah işte bu. nedeni önemsiz. demek ki bir nedeni var. önemsiz olsa da bir nedeni var. ben o önemsiz nedeni öğrenmek istiyorum. var olan önemsizliği...neden mi daha önemli, nedenin önemsizliği mi daha önemli? istediğim sadece bir cevap. yoğrumsal değerlerden bahsederken geçen bir zamanda, "yorumsal değerler olmalı" dedi yüzünü değil de sesini kaydettiğim biri. hayır. yorumsal olmamalı. benim metnimde yoğrumsaldı değerler. değer biçilen saklanmalı üstelik. teknesinde sakladığım zamanlar gibi. teknesinde yoğrulan yoğrumsal zamanlar olmalı. sürekli yapılan; ama hiç gerçekleşmeyen planlar gibi.

bir deliyle kim plan yapar ki. bir deliyle yapılan planlara kimse uymaz. bir deliyle plan yapıp ona uyan bir deli olmalı ancak. bir de kuşlar ve kediler. onlar deniz kızından korkmaz. bir de deliler...benim yaşadığım şehirde hiç deli yok ki. yüzünü saklamayan insanlardanım sevişirken. ben hiç yüzüm olmadan seviştim mi diye soruyorum yaz günlerinde, başka mevsimlerde kaçması gerektiğini bilen kuşlara. beni dinlemediler. kuşlar da soruları sevmiyor. şimdi diyeceksiniz ki hani kuşlar yoktu bu koca şehirde, hani arayıp bulamıyordun? kuşlara yaz mevsiminde sordum soruları. zaten bütün yaz beni oyaladılar. cevap vermeden çekip gittiler.

şimdi üşüdüğümü söyleyebileceğim kimsem yok. yalnızken üşüyen insanlardanım. hep üşüyorsam demek ki var bir sebebi. nedenlere ben cevap bulabiliyorum. nedenlere kimse cevap vermiyor. fazlalıkları hiç sevmedim ben. kalabalıklaşmayı, ağırlaşmayı...ama çiçek açsın dünya lütfen. ben çocukken de bazı yazları hiç sevemedim. mevsimlerle derdim yok; ama bazı yazlar çiçeklere su taşınmadı. bunu kimseye anlatamadım. kışın buharı da kırılgan şimdi soluğumda. biliyorum bir gün bir şehirde tanıdığım bir başkasıyla uçurtma yapacağım.

devamını okuyayım »
15.12.2014 08:24