peki madem

  • 136
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen yıl

community

her nakama/true companions trope'u kullanan dizi/film/kitap gibi hayatımı mahvetti bu dizi. nedeni de the av club'dan gelsin:

"most of all, though, i’ll remember the idea that we all have a choice, that we can all put off our own destinies or embrace them. we don’t have to put off growing up to be with our friends, just as we don’t have to give up being with our friends to grow up. there’s much more to life than just the same stuff we’ve always known, and when we finally reach the point where we’re ready to head off into our own unknowns, we’ll carry bits and pieces of each other with us all the while. the title of community has always been a description, yes, of the place where these people met and the kind of world they built for themselves. but it’s also always been a promise, a hope that someday, we’ll all find people who make us feel at home and become parts of a larger, warmer whole." (todd van der werff)

"ama en çok hepimizin seçme şansının olduğunu hatırlayacağım, kaderimizi erteleyebiliriz ya da kabullenebiliriz. arkadaşlarımızla birlikte olmak için büyümeyi ertelememize gerek olmadığı gibi büyümek için arkadaşlarımızdan vazgeçmemize gerek yok. hayat hep bildiğimiz şeylerden çok daha fazlası ve bilinmeze yolculuğumuza hazır olduğumuz zaman yanımızda birbirimizden parçalar taşıyor olacağız. "community" bu insanların tanıştığı ve kendileri için yarattıkları dünyayı açıklayan bir isimdi. ama aynı zamanda, bir gün bizim de birlikte kendimizi evde ve kendimizden büyük bir şeyin parçası hissedeceğimiz insanları bulacağımıza dair bir söz, bir umuttu."

(bkz: şu an ağlıyorum ve entry giriyorum biliyor musun)*

eklemek isterim ki: ben community'i harry potter'ı sevdiğim gibi seviyorum. (yani normal hayatta bir insanı sevdiğim gibi) benim için artık teknik mükemmellikle, olay örgüsünün sıklığı, kıvrak zekalı referanslar ve detaylardan daha fazlası. 3 buçuk yıl önce introduction to statistics'in sonunda troy ve abed'in batman sesiyle "donut olarak uyansaydım kesin kendimi yerdim" konuşmasını ilk defa izlediğimde farketmiştim ki beni anlayan, sevdiğim şeyleri seven ve onlara değer veren, dalga geçmeyen (sana bakıyorum the big bang theory) ve kendimi uzaylı gibi hissetmeden ait olabileceğim insanların var olduğunu söyleyen bir hikaye bulmuştum. ne kadar boka sarsa da bu yüzden benim için hep çok özel olacak.

devamını okuyayım »