peoffe

  • 131
  • 6
  • 2
  • 0
  • 3 gün önce

muhabbet kuşu

benim de yaklaşık beş ay önce sahip olduğum hayvandı.

adını neco koymuştum. böyle geldiğinde sümsük, yem yemeyi bilmeyen, uyurken dengesini kaybedip düşen, aptal bir hayvandı. yemiyor diye strese sokmuştu beni. kafasını daldırıp zorla yedirmiştim. sonra obez oldu zaten. her şeyi yemeye kalktı. saksıda ot bırakmadı. sonra da bunu yem aracılığıyla rüşvet vere vere eğittim.

konuşsun diye videolar dinlettim artık ben babacık diyordum evde, dışarıda sanki arkamdan biri babacık diyordu. bu neco hiçbirini öğrenmedi, git demeyi öğrendi. durduk yere gelip, ayağıma konup, baş parmağıma, git, diyordu. kafama konup yüzüme, git, diye bağırıyordu. ite bak sen!

elime kalem alacak olsam, kalemi ısırıyordu. yetmedi kalemin üzerine çıkıyordu. laptobu açacak olsam, şarj aletinin kablosunda çeşitli tarzanlıklar yapıyordu. pirizden fişi çeksem üçlü pirize dil atıyordu.

makyaj yapmak zordu, çünkü farları ısırıyordu, göz kalemlerimi gagalıyordu ve maskara sürmeye çalışırsam kafama konup kirpiklerimi yemeye çalışıyordu. evden giderken kıyameti koparıyordu, eve döndüğümde daha kapıya dokunduğum anda güzel güzel ötmeye başlıyordu. en fazla doğalgaz faturası da bana geliyordu çünkü aklım gidiyordu bu ite bir şey olacak diye.

topuna aşıktı, topun sesini duyunca gelirdi. bana pas da atıyordu hayret ediyordum. bir de bardakları yan çevirip içine giriyordu o da çok komikti. sırf oynasın diye karton bardakların altını kesiyordum o da bir ucundan girip diğerinden çıkıyordu.

sonra bu hayvan, sinekliğin yanında oynamaya başladı birkaç gün. bir baktım, kenarını kemirmiş. sonra bir daha baktım neco yok. neco? demek ki aptal değilmiş ki kafayı kullanmış, sinekliği kaldırıp köşeden kaçmayı akıl etmiş ya da fazla aptalmış, bilemiyorum orasını.

sonrası da tahmin ettiğiniz gibi, sanki evladımı kaybetmişim gibi dram...

devamını okuyayım »