petra7

  • 307
  • 1
  • 0
  • 0
  • geçen ay

memur olmak zorunda kalan insanlar

benim de içinde olmaktan rahatsızlık duyduğum ama saplanıp kaldığım güruh.
lisede dershandeki fizik hocası "doktor olmak istedim.uçak mühendisliği okudum.fizik öğretmeni oldum" demişti.hohoho diye gülüp geçmiştik.ama hayatı özetleyen bir cümleydi bu.
.küçükken izlediğim çizgi filmlerdeki her şeyi bilen profesörlerden olmak isterdim.sonra pilot olmak istedim.lisede bunalımlardan bunalım seçerken ne olmak istediğimi unuttum.ilk öss macerasında kaza sonucu matematik bölümüne gittim.iki tırt ispat yapıp a beautiful mind ı izleyince "ben de bir nash olmalıyım" diyerek matematiğe sarıldım.ortalama değil nash gibi gauss gibi cauchy gibi bir matematikçi olmak için okulu bıraktım.
istediğim bölümü kazanamayınca puan sıralamasında onun altında olan bilgisayar mühendisliğini kazandım.
okuldan fikir üretip yarışmalara giriyorduk.başarılı da oluyorduk.ama kendi kendimize "bizi sınırlayan okul.bir bitsin neler olduğunu göreceksiniz" diyordum.
okul bitti.
1 ay sonra başvurmadığım bir işten teklif geldi ve çalışmaya başladım.değerim anlaşılmıştı.en güçlü bendim.şimdi onlar düşünsün diyordum.
4 gün sonra işten ayrıldım.takım lideri artistlik yapmıştı.işi bırakarak cezasını vermiştim!
sonra kriz patladı.yenibiris.comle ve kariyer.netle hatta computerjobs dubaijobs gibi sitelerle kalkıp onlarla yatıyordum.arada babamın imkanlarını zorlayıp 5 milyar verip şimdi dolandırıcı dersem üzerime yine adamlarını salacak netron a .net eğitimine gittim.kurs bitiminde yine iş bulamadım.memlekete döndüm
o arada devlet kurumlarının sınavlarına giriyordum.yine bir sınav icin ankara'ya gitmişken bir devlet kurumuna öylesine başvurdum.ve dördüncü yedekten kuruma programcı olarak girdim.gidip gitmemekte kararsızdım ama mezun olalı 9 ay olmuştu.artık anne babanın her lafı batıyordu.
karnımı doyuracak bir maaşa çalışmaya başladım.pek işimi yapmıyordum.üretmek istediğimizi belirttiğimizde "öyle bir ihtiyaç yok" cevabını alıyorduk.
tekrar sınava girip başka bir devlet kurumuna geçtim.artık devlette çalışmaktan başka bir alternatif yoktu benim için.ben kod yazmak istiyordum ama yazılım firmalarında çalışan arkadaşlarım "60 saat kod yazıyorum" "evden uzakta bir şehirde 4 aydır test yapıyorum" "5 aydır maaş alamıyorum" dedikçe ben özel sektörden soğuyordum.
yeni girdiğim işte de kısmen iş yapıyordum.üretiyordum.ama yine tatmin etmiyordu.maaşı da fena değildi.
memuriyetin ilk senesinde hayatımın anlamıyla tanıştım.yeni işimin de geleceği yoktu.sözleşmeliydi.sınavlara girmeye devam ediyordum.bir gün yine bir sınavı kazandım.memlekette fena olmayan bir maaşa yükselebileceğim ama mesleğimle alakası olmayan bir pozisyonu kazandım.çok düşündüm.sevdiceği düşündüm,geleceği düşündüm,şimdiki halimi son 2 yıldır yaşadıklarımı ürettiklerimi üretmediklerimi fikirleri eylemleri...
memlekette memur olmaya karar verdim.
bazen kendimi "gauss olamayacaksan microsoft ceo'su olsan ne yazar" diyerek ikna etmeye çalıştım.bazen de "petra üzülme lan.para toplarsın sonra harekete geçersin düşüncelerin için" dedim kendime.sevdicekle sakin sakin yaşlandığımızı düşündüm.mutlu oldum.

kanaat,şükür,baş eğme,itaat değil memur olmak benim için.zorunluluk.en azından şimdilik

devamını okuyayım »
03.01.2011 15:08