petrucci41

  • battal gazi (358)
  • 502
  • 21
  • 2
  • 0
  • 4 gün önce

birini gerçekten sevmek

ben bir kadını çok sevmiştim 5-6 sene önce. yanına gidince bile nefesim kesiliyor, konuşacak kelime bulamıyordum bazen. geçirdiğimiz her saniye daha da mutlu oluyordum. ayrıldığımız anda üzülüyor, bir sonraki buluşmamızı iple çekiyordum. sabah 8 deki derse 7 de kalkmama rağmen gece 3'e 4'e kadar üşenmeden, saatlerce mesajlaşıyordum. biriye mesajlaşırken uyuyakalmayı bu sevgi sayesinde öğrendim. sanki bir yarım da ondaymış gibi hissediyordum. her şey tastamamdı. ta ki o 2011 yazına kadar. ta ki beni aldatana kadar. ondan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı.

ondan sonraki ilişkilerimde hep o sevgi doruğu biraz daha azaldı. eskisi gibi hissettirmiyordu. çok fazla realist olmuştum zamanla. hislerimde hareket etmeyi unutmuş, içgüdüsel davranmaya başlamış, belli bir noktadan sonra da iyice hayvanlaşmış, içgüdüsel davranarak anlamsız geceler yaşamıştım. tek bir gece, her biri için. tek gecelik.

sonra düzeldim tabi, tekrar hislerimi takip etmeye başladım. sonrasında yine çok sevdim, ağladım, bağırdım, haykırdım boğazı seyrederken bir gece parkta. yine içim cız etti, yine canım yandı. ama o ilk sevdiğim gibi hiç sevemedim. hiç o kadar saf, o kadar çıkarsız, o kadar salt sevemedim. o kadar çok seviyordum ki, tek bildiğim şey onu sevdiğimdi. belki mantıksızca, akılsızcaydı, ki şu an düşününce de öyle geliyor. ama o zamanlar birini gerçekten de sevmiştim.

her ilişki, her geçen dakika, her tanınan yeni insan, iyi veya kötü insan, her yaşanan olay, kazanılan deneyim daha da yaşlandırıyor ruhu. hislerimizi kaybetmesek bari.

sevgiyle kalın. sevgiyi bulursanız kaçırmayın.

devamını okuyayım »
03.12.2015 04:09