poisonx

  • 1317
  • 13
  • 3
  • 1
  • bugün

dava açmayacağız akacak kan damarda durmaz

biat sınırlarını zorlamaktır.

gelin size benzer bir hikaye anlatayım;

zamanın birisinde bir taşkın sebebiyle köyün birisi sular altında kalacak olmuş, bütün köy ahalisi boşaltmışlar köyü. ama bir kişi hariç; köy camiinin imamı. imam, cemaatine iyi bir örnek olmak ümidiyle "allah'ın yardım edeceğini" öğütlemiş ahaliye. öyle ya namazlarını kılan, oruçlarını tutan, birbirleri ile iyi geçinen melake gibi insanlar yaşıyor köyde ve allah, onları böyle bir felaketle cezalandırmaz imamın inancına göre. ve köy ahalisi ne dediyse de imam dönmemiş düşüncesinden.

derken bütün ahali vadideki köyü bırakıp da yükseklere çıkmış imama da gerekli uyarıları yaparak. imam, camiye kapatmış kendisini, başlamış dua etmeye can havliyle. derken bir çocuk gelmiş camiye ve imama uzaklaşmasını tebliğ etmiş, imam dinlememiş; terslemiş çocuğu. aradan zaman geçip de su yavaş yavaş köyün zeminini kapladığında bir adam çıkagelmiş, imam ona da razı olmamış. en son su, cami boyuna geldiğinde minarenin şerefesine çıkan adama bir kayık yanaşıp da ihtiyar bir adam önceki iki misafire nazaran daha şiddetli bir ısrarda bulunmuş ama imam "nuh" demişse de "resul" dememiş.

imam, eşek cennetini boylamış. ve huzur u mahşerde hesap sormaya kalkmış; "ben, sadece sana güvendim ama sen beni kurtarmadın" diyerek. râb da durur mu, yapıştırmış cevabı;

sana verdiğim akla, izana karşın iyi niyetini görmezden gelmeyip de her yaş grubundan bir haberci gönderdim ama sen hem aklını, hem habercileri def ettin başından.

peki sen, seni kurtarmama neden müsaade etmeyip de karşı çıktın ey kulum?

velhasılı kelam;

el akıl diyorum, el izan diyorum. daha ne diyeyim bilmiyorum ki.

zıbarayım lan ben, kafayı çizeceğiz yoksa koduğumun memleketinde...

devamını okuyayım »
30.09.2014 00:26