puduhepa

  • mülayim ama sempatik (543)
  • 644
  • 4
  • 0
  • 0
  • 4 hafta önce

sözlükçülerin ölüme en çok yaklaştığı an

2010 yazında parmak arası terliklerle erfelek şelalesinde piknik yapmaya gitmişiz. iki kişi önden gidiyoruz. o sırada terliğimin teki suya düştü. nereye düştü diye bakayım derken ayağım kaydı, suda sürüklenmeye başladım. şelalenin başına vardığımda tutunacak bi şeyler aradım baktım yok gözlerimi kapadım. en son arkamdaki ekibin çığlıklarını hatırlıyorum, bi de düştüğüm suda ışığın git gide azaldığını... tam "buraya kadarmış" derken bi el beni yukarı çekti. yanımda yürüyen arkadaşımın kardeşi beni kurtarmak için arkamdan atlamış. saniyelik bi karar, hala yaptığı fedakarlığı aklım almıyor. diğer ekip geri dönene kadar çoktan boğulmuş olacaktım.

10 metreden yüksek bi şelaleden iki üç sıyrıkla kurtulduk. arada hala hastanedeki doktorun bize "nasıl olabilir" deyişini hatırlıyorum. iç kanama için 5 saat müşahedeye aldılar. sıkıldık bi saat sonra bu olay hiç olmamış gibi gittik piknik yaptık.

devamını okuyayım »
04.01.2017 15:30