pusher

  • 3037
  • 2
  • 2
  • 0
  • dün

mutsuzken yapılanlar

yıl 2006 sevgilim beni terketmiş, yani terketme demek hafif olur hatta sebepsiz, açıklamasız ortada bırakıp gitmiş. bir ay kadar dünya ile bağlantımı koparıp arkadaşımın evine sığınmışım, kızla da konuşmuyorum, bilgisayarda okey oynuyorum ama normal değil yani durmadan oynuyorum, düşünmemek için. durum böyleyken eve döndüm, bizimkiler tatilde, dışarı çıkalım birer kahve içelim diye sözleşiyoruz arkadaşlarla. zaman geçirmek için müzik dinliyorum bir yandan ama kafam hala yerinde değil. öyle mal mal otururken, gözüme viski şişesi ilişiyor. içki içemem, severim, içmek isterim ama ne yazık ki bünyem kabul etmiyor kokusu, tadı midemi fena yapıyor ve kısa sürede sarhoş oluyorum, bu işin detayı. neyse efenim, aldım ben şişeyi başladım içmeye, bir içtim iki içtim başladım öğürmeye nefes alıyorum içiyorum ve enteresan bir şekilde bir süre sonra tad ve koku almamaya başladım. gerçekten çok fazla içtim ellerim uyuşmuştu durduğumda, oturduğum yerden kalkamıyordum, beynim bünyeme söz geçiremiyordu resmen. sonra kapının çaldığını farkettim, zor güç yerimden kalktım ve kapıyı açtım. kahve için sözleştiğim arkadaşım kapıda bağrıyor, gerizekalı öldün sandık neden kapıyı açmıyorsun telefona bakmıyosun, ayakta duramıyorum tabi, ruh halim de malum. saatler geçti, uyuyamadığım için bir de onca içkinin üzerine atarax içirdiler. ertesi gün akşam uyandım acıdım kendime resmen, neyin peşindeydim hala, beni istemeyen bir insan için hayatımdan aylar veriyordum, bir daha asla geri gelmeyecek zamanım akıp gidiyordu. o akşam bir anda ayrılık acısı, aşk, çaresizlik, umutsuzluk, mutsuzluk falan çok aptalca geldi.filmlerde olur da hassiktir lan deriz ya, hah o anı yaşadım işte. aydınlandım resmen.
mutsuzluk aptalca şeyler de yaptırabilir insana, çok çaresiz durumlara düşürebilir. sadece aşk mutsuzluğu değil, hayatın bütün mutsuzlukları, sebepsiz mutsuzluklar hepsini bir kenara iteleyip aptal aptal gülmek daha güzel. somurtup, üzülünce bi bok değişmiyor zaten allah seni inandırsın. zaman geçiyor işte, sadece ölümün mutsuzluğu gitmiyor insanın üzerinden, gerisi uçup gözden kayboluyor.

devamını okuyayım »