queen bitch

  • 116
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen ay

barış için bir çocuğuna da sen kürtçe isim ver

aslında yeni bir kampanya değildir.
90'larda, doğuda yeni doğan çocuklara kürtçe isim konulmasının yasak olduğu dönemlerde kulaktan kulağa solda yayılmış bir kampanyaydı bu. ben de o kampanyalardan biriyim hatta.
mersin'de büyüdüm, bilen bilir mersin bir kürt şehri değildir ama doğudan çok göç alır. kürt kültürünü tanır insanlar, hatta şehirdeki 1 mayıs kutlamaları vesaire gibi sol eylemleri genelde kürt örgütler domine eder. mersin'in yerlisi de bir o kadar milliyetçidir, hatta zaman gelir ırkçı olurlar. büyükşehir belediyesinin mhp, en büyük ilçelerinden birinin belediyesi hdp olan, chp damarı da bir hayli sağlam olduğu hatta akpnin de giderek güçlendiği güzide bir siyasi mozaiktir mersin.
e hal böyle olunca mersin'de insanlar kürtçe ismi tanırlar. doğruya doğru, öyle atlatılmayacak bir ayrımcılık görmedim hiç, aile üyelerime işkence edilmedi, akrabalarım dağa çıkmadı, ana dilimi konuştuğum için dövülmedim, eh zaten kürt de değildim o nedenle görece hafif yaşadım bu süreçleri.
ama mesela lisede istanbul'a okumaya geldiğimde öğrendim ben aslında ismin ne sorusunu "nerelisin" sorusunun takip etmek, insanların ismimi öğrenince yüz ifadelerinin değişmek zorunda olmadığı. mersin'de ismin kürtçeyse mersin'li olamazsın. dershanenin ilk günü bir ders işi gücü bırakıp tüm sınıfın önünde türklüğümü kanıtlamak zorunda bırakıldım çünkü ben. ismim kürtçe olduğu için insanları rahatlatmak zorundaydım, benden zarar gelmez, korkmayın demek zorundaydım. sonra okula askeri okuldan yeni gelmiş öğretmenin ismimi sorduktan sonra küçümseyici bir tavırla "olsun" demesine anlam vermeye çalıştım bir süre, o da olmadı.
küçükken daha zor tabii her şey. küçük bir kız insanların ismi yüzünden ona bir kimlik atfetmelerinde pek bir anlam bulamıyor, ben de 7-8 yaşlarında, insanların önyargılarının sebebinin ismim olduğunu öğrendiğimde çok kızmıştım annemlere. arkadaşlarıma hikayeler uyduruyordum, annem hamileyken alt komşularının ismiymiş de, bilmeden koymuşlar. ya da çok sevdikleri bir arkadaşlarının ismiymiş. kürt olmadığımı sürekli kanıtlamaya çalışıyordum. en büyük türk atatürk'tü o zamanlar, sonra da ben. 18 yaşına gelince kesinlikle ismimi değiştirecektim.
sonra 14-15 yaşlarında yavaş yavaş bakış açım değişmeye başladı. benim yalnızca ismim kürtçe olduğu için insanların bana karşı tavırları değişiyordu, yalnızca bir varsayım yüzünden bir çok önyargıya maruz kalıyordum. hem sonra benim kolayca üstümden sıyırıp atabildiğim bir önyargıydı bu ama benim ülkemin doğusunda milyonlarca insanın kimliğiydi. milyonlarca insan benim günlük hayatımın en büyük trajedisini çok daha yoğun ve çok daha tehlikeli bir şekilde yaşıyordu. yalnızca kürt oldukları için insanlar bu kadar kötü kalpliydi onlara karşı.
demek istediğim o ki, ben hiç bomba yapmadım, pkk'yı desteklemedim, askerlerin ölmesini istemedim. ben yalnızca 12 yaşında kürtçe isimli bir kızdım ama kalbinizin kötülüğünü bana da kustunuz.
ama yine de şanslıyım, ismim nasıl benim seçmediğim bir şeyse yine kendim seçmediğim bir etnik kimlik yüzünden üstüme bombalarınızı da kusabilirdiniz, size ve pek bir yüce devletinize hiç bir şey yapmayan, yapamayan 12 yaşında bir kızken hem de.
ben bunları yaşadım, daha da yaşarım. insanların kalbindeki bu sonsuz nefret bitebilecekse herkes bir haftasını kürtçe bir isimle geçirse keşke ya da kürt topraklarında mesela. aileden türk, ermeni ve arap kökenleri olan, kürtçe isimli, hiç bir millete diğerinden daha yakın hissetmeyen bir insan oldum benyalnız ve güzel ülkede, keşke bu ülkedeki herkese anlatabilsem etnisitenin anlamsızlığını.
elit kesimin çocuklara koyduğu sikimsonik isimlerdense kürtçe isim koyun yani çocuklarınıza, bu ülkeye barış gelmesi artık mucizelere kalmış gibi ama en azından kötü kalpli insanlar olmazlar.

devamını okuyayım »
26.09.2016 17:13