rans46

  • azimli
  • hırçın golcü (295)
  • 1339
  • 218
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

hatırladıkça iç burkan garibanlık anıları

ben 7, ablam 10 yaşında. annemizi kaybedince babamız bizi getirip anneannemizin evine attı. yeniden evlenmiş, çocuk sahibi olmuş, şuan karşımdan gelse tanımam.

her neyse.

biz köye getirildik. bir bayram günü. ablamla beraber evdeyiz. kuzenlerde var. ev epey kalabalık. imam bir dayım vardır. dayım geldi bütün çocuklara avuç dolusu şeker dağıttı. ablamla bana vermedi. "bu yetimlere babası alsın." dedi. ben dudağımı ısırdım. gözlerim sulandı. ablamla evin arkasına gittik. birbirimize sarıldık. hüngür hüngür ağladık. o günü hiç unutamam.

dayıma ne mi oldu? aklını yitirdi. adana'da yatıyor. imamlıktan alındı. karısı terketti. dayımın hayatı bitti.

ne demişti sevgili tolstoy, savaş ve barış isimli eserinde;

"kimse kimseyi küçümseyecek kadar büyük değildir, bilmelisin. küçümsediğin herşey için gün gelir önemsediğin bir bedel ödersin."

devamını okuyayım »
11.07.2018 12:09