raskolnikovun cebinde kalan son ruble

  • 1975
  • 42
  • 12
  • 1
  • bugün

önce kartı sonra parayı veren atm

delikanlı atm'dir.

para çekmeye gittiğinizde, yapacağınız işlem şudur;

* bankamatik kartını atm cihazına yerleştir
* şifreyi gir
* menüden miktar belirleyip giriş tuşuna bas ve bekle
* parayı ve bankamatik kartını al

son aşamada parayı ya da bankamatik kartını alış sıralamanız çok önemli değil aslında. yine de parayı almayı unutmayacağınız varsayılarak önce kartı, sonra parayı veriyor atm'ler.

unutmak insanlık hâlidir, buna lafım yok ama kardeşim sen oraya para için gelmişsin. diğer tüm ihtiyaçları kapsayan tek ihtiyaç değil midir para? bunu nasıl unutabilirsin? daha acil bir işin varsa, zaten para çekmeye de gitmezsin. en olağanüstü sebep şu olabilir, hastan vardır, acilen hastaneye gidiyorsundur. cebinde paran yoktur ve her ihtimale karşı cebinde nakit bulundurmak için o an atm'de işlem yapıyorsundur. böyle bir senaryoda kartı alıp, parayı bankamatikte bırakmayı bir miktar anlamlandırabiliyorum; fakat bu durumda bile, yola parasız çıkmamak gibi bir motivasyon varken parayı almayı nasıl unutabilirsin?

neresinden bakarsanız bakın, atm'nin kartı önce vermesi daha mantıklı. mesela ben, acil bir işim varken para çekmeye gittiğimde kart önden gelirken "hadi ulan hadi, çabuk ver şu parayı" şeklinde bir sabırsızlık sergiliyorum içten içe. kartın atm'den merasimle, milim milim çıkması da bende, unutmayı değil; hatırlamayı tetikliyor.

basit bir konuda lafı gereğinden çok uzatmış olabilirim, kusura bakmayın. sözün özü: para unutulur mu amk ya...

devamını okuyayım »