redgrave

  • 92
  • 0
  • 0
  • 0
  • 11 ay önce

anonim olmanın özgürlüğü

kimse seni tanimadiginda istedigin herseyi soyleyip yazabilmenin rahatligidir. cunku kimse seni yargilayamayacaktir.

benim ilgilendigim kisim politik ya da dini gorus ya da dusuncelerin ifade edilmesi degil. anonimlik ayni zamanda insanlarin saklamaya calistiklari hislerini de gun isigina cikarmalari ve digerlerinin okumasi icin de bir firsat sagliyor. kimse gucsuz gorunmek istemedigi, gucsuzluklerini en yakinlarina bile aciklamak istemedigi icin anonim bir sekilde bunlari diger insanlarla paylasabiliyor. bu reddedilen bir insanin utanci, bir yakinini kaybedenin olumle yuzlesmesi, kendisini zayif ve mutsuz hissetmesine karsin disariya guclu gorunmeye calisan bir insanin tam kendini koyvermeden bir an onceki hali olabilir.

zaten sozlugun en guclu yani da bu iken eksifest gibi, gak guk zirvesi gibi olusumlarin insanlarin samimiyetine, ve insanlarin sozlugu okuma nedenlerinden birine zarar verdigini dusunuyorum. twitter in bloglardan en buyuk farki da artik vucut bulmus kisilerin gercek hislerini degil, sosyal cevrenin onlardan bekledigi davranislari ya da hisleri yazmasi. bundandir ki facebook fotograflarinda herkes cok saglikli, cok neseli ve cok mutlu. anasini satayim adamlar sanki hicbir zaman mutsuz olmamis. hicbir zorluk cekmemisler ve hayat onlar icin hep guzel olmus. ondan sonra insanlar neden daha fazla bunalima giriyor diye programlar yapiliyor, arastirmalar ardi ardina geliyor.

herkesin guclu gorunmek icin bu kadar yalan soyledigi bir yerde, aksam olup kendi duygularinla bas basa kalinca mutsuz olmamak kolay mi?

devamını okuyayım »
04.07.2012 07:10