rf

  • delikanlı (433)
  • 577
  • 0
  • 0
  • 0
  • 10 yıl önce

georges perec

herşeyi bir yana koyuyorum, son sözü armağan ekici'ye bırakıyorum çünkü aslında nöronlarimda olup farkında olmadığımı en güzel o özetlemiş. şöyle diyor sayfasında armağan:
belki hayatta 'lüzumlu' dediğimiz şeyler nedir, diye de sormak lazım: perec 1979'a kadar 'esas' meslek olarak bir nöropsikoloji laboratuarında kütüphaneci ve daktilo olarak çalışıyor (cantatrix sopranica l.'de bu meslekte elinden geçenleri kullanmış); yaşam kullanma kılavuzu'nun başarısı uzerine artık hayatını kalemi ile kazanabileceğine karar verip "işi" bırakıyor; bir yıl sonra kansere yakalandığını öğrenip, 1982'de ölüyor; bugünlerde benim açımdan çok düşündürücü bir mesel.

devamını okuyayım »