seboik

  • 200
  • 0
  • 0
  • 0
  • 2 ay önce

psikoz

benim de uzun süredir muzdarip olduğum hastalık ne olduysa bu başlığa birilerinin yazası gelmiş onlardan cesaret alarak ben de yazmaya karar verdim önceden yazmaya ne kadar çabaladıysam da beğenmeyip silmişliğim olmuştur her neyse bundan 5 sene önce başladı hastalık daha 17 yaşındaydım birgün evden okula güle oynaya giderken dönüşte bomba gibi zihnimde paranoyalar başlamış ve ailem benim ya tecavüze uğradığıma ya da uyuşturucuya başladığımı sanmış o denli kötü bir duruma gelmiştim yani şizofreni de bir psikozdur bunu da belirteyim ve şizofreninin hiç de hoş olmayan bir hastalık olduğunu bazı aklı yarım gençlere buradan hatırlatayım her neyse sonra doktora götürüyorlar beni doktor da antipsikotik bir ilaç veriyor onu kullanmaya başlıyorum bu sayede geceleri uyumaya ve bir şeyler yemeğe başlıyorum ondan öncesinde bir zombi gibiydim paranoyalar o kadar şiddetli ki size uyuma fırsatı vermiyorlar öldürüleceğinizi götürüleceğinizi kaçırılacağınızı sanmak gibi kötü düşünceler bunlar iki buçuk ay boyunca gerçeklik algım ortadan kalkıyor ondan sonra gerçekliğe tekrar adapte oluyorum iki buçuk ay da bir psikotik atak için gayet uzun bir süre kimi doktorlara göre de şizofreni belirtisi demek normale döndükten sonra önceki çılgın dünyadan kopulduktan sonra -benim mantığımca nedeni bu- bir depresyon başlıyor ama nasıl şiddetli bir depresyon bu psikotik sürecimdeki acılar ortaya çıkmaya başlıyor ve ben bu süreçte evin içinde deli gibi bağırarak rahatlamaya çalışıyorum beni bir psikoanaliste götürüyorlar o adamda işinin ehli sayılır bir kaç seansta deli gibi bağırmamın önüne geçiyor ve yoğun terapiler sürecinde normale döndürüyor kendisi beni ve hatta psikiyatrist bozuntularının dayadığı ilaçları bıraktırmayı başarıyor yoğun depresyondan çıktıktan sonra remisyon dönemine giriyorum ve normal hayatıma dönmeye başlıyorum başka bir psikiyatriste gidiyorum gitmez olaydım bana yine bir antipsikotik ilaç yazıyor o dönemlerde ara sıra kendiliğimden sinirleniyorum depresif atak geçiriyorum canım korkunç derecede sıkılıyor konsantre olamıyorum bunlar gibi ufak ama can sıkıcı sorunlar geçiriyorum ve bir kaç ay bu şekilde daha fazla dayanamayıp intihara kalkışıyorum 2 kutu uyku ilacını gayet soğukkanlı bir şekilde yutup uyuyorum 3 gün sonra da kendimi hastane de yatarken buluyorum bu intihar meselesini uzun bir süredir planlıyordum yalnız psikiyatristlerimin de gözetimi altındaydım göya neyse iyileşiyorum ve beni eve yolluyorlar akrabalar arkadaşlarım herkes ziyarete geliyor filan ama ben de tık yok onlara karşı hiçbir duygusal duygu beslemiyorum aklımda başarısız olduğum var sadece bir daha intihara kalkışmıyorum ama sıkça düşündüğüm oluyor tabi geçecek gibi değil zaten kimse de beni kandırmaya çalışmasın tedavisi başlı başına bir hastalık olmadığı sürece etkin bir tedavisi yok psikozun çok uzun bir entry yazmak istemiyorum ve burada noktalıyorum

devamını okuyayım »
23.02.2016 23:04